Morning Runner - Wilderness Is Paradise Now

"Chris, wat doe je ons toch aan?" schuddebolden we wanneer we opzoekingswerk verrichtten over Morning Runner. Het aantal Coldplay-lights schiet als paddestoelen uit de grond en ook deze groep zou van datzelfde bedje ziek zijn. Onze bronnen hebben het goed mis want we horen vooral een Keane met ballen en een flinke scheut JJ72. Dat dit ook nog eens een uppercut van jewelste oplevert, is voor ons helemaal de kers op de taart.

Het viertal Morning Runner komt uit Reading waar elk jaar de alternatieve hoogmis van Groot-Brittanië wordt gevierd met het sublieme Reading-Leeds festival. Volgens drummer Ali Clewer is het een grote stad, maar met een "small town attitude". Dat deze attitude hen geen windeieren legt, is duidelijk. Hun debuut 'Wilderness Is Paradise Now' weet ons volledig te boeien en onderscheidt zich moeiteloos van alle beginners die willen klinken als de nieuwe Coldplay.

Krachtpatser van dienst is de single Burning Benches die als een sluwe vos geduldig op zijn prooi wacht. Het begint gewoontjes met een rustige melodie en laat pas halfweg zijn echte tanden zien. Een schreeuwende stem en verhoogd ritme doet ons snakken naar adem. Typerend voor het geluid van Morning Runner zijn de piano in bijna elk nummer en het ijle stemgeluid van zanger Matthew Greener. In de ballad Oceans bereikt zijn stem een hoogtepunt door net niet te hoog te gaan. Een klassiek geschoolde popsong die net binnen de lijntjes kleurt maar we worden er wel stil van.

Dit rustpunt is ook nodig want er wordt kwistig rondgestrooid met passie en emoties zodat we niet goed weten welke nummers we nog als hoogtepunt kunnen aanduiden. Gaan we voor het geweldige refrein van Punching Walls of kiezen we toch voor de piano-gitaar-opbouw van Hold Your Breath? We twijfelen, want elk nummer heeft zijn charme en past feilloos in het geheel. Zo bewijst bijvoorbeeld de intro van het iets hardere Have A Good Time dat ze ons ook zonder piano kunnen entertainen. Met het kalme liefdeslied Best For You weten ze tenslotte prima af te sluiten.

Het enige smetje op deze plaat is de te karakteristieke stem van zanger Matthew Greener die niet voor iedereen is weggelegd. Laat dit je vooral niet tegenhouden want dit debuut bevat elf kunstwerkjes die perfect samengaan met een opkomende zomer. Het enthousiasme waarmee de heren een aantal maanden geleden hun plaat voorstelden in Brussel doet dan ook het beste vermoeden voor Pukkelpop.