Mogwai - Young Team

We schrijven 1997. Postrock is nog helemaal niet zo oud: de term zelf bestaat misschien zelfs nog niet eens. Misschien, we weten het niet zeker. Wat we w?l zeker weten is dat het genre toen nog niet zo uitgemolken was als het nu is. Vrij van de schimmelplekken en niet-meer-zo-frisse geurtjes die het nu net ietsje te veel meetorst. Fris. Levendig. En jong, heel jong.

Door de eerste mensen die ademloos Young Team uitgezeten hadden ?n de daaropvolgende reanimatiekuur levend en wel doorsparteld hadden, werden er dan ook nog geen referenties opgediept als Explosions In The Sky, Mono, het hippe 65daysofstatic of Vlaamse trots Tom?n. Niet dat een gelegde link bij de haren getrokken was geweest. Van die bands was er gewoon nog geen sprake. Zelfs hedendaagse mega-iconen als Godspeed You! Black Emperor zouden pas een jaar later de wereld omverblazen met ?f#a#(oneindigheid)?.



Nee, men prevelde respectvol namen als Sonic Youth en Slint. Namen die toen het experimenteelste van het experimenteelste belichaamden en dat, toegegeven, nog steeds doen. Maar dan met een vergeeld en een, meer respect dan relevantie ademend, vintage-randje eraan. En toch was er een verschil. Mogwai deed het immers ?nders. Het zachte, naar een climax toewerkende gitaargepingel van opener Yes! I Am A Long Way From Home belichaamde toen een verfrissende aanpak, net zoals de zestien minuten lang beurtelings slaande en zalvende afsluiter Mogwai Fear Satan, dat ondertussen zowat uitgegroeid is tot de stadionrocker onder de postrocknummers.



Wie zich nu door de vloedgolf aan copycats probeert te worstelen, kan zich haast moeilijk voorstellen dat het ooit nog wennen was aan de repetitieve melodielijntjes, waar het hele album in gesopt is. Langzaam maar zeker ontpopten Summer, Katrien en Tracy zich echter tot de majestueus ijle sfeermakers die ze vandaag zijn. Echt helemaal raak schoten de Schotten echter toen ze landgenoot Aidan Moffat (U kent ?m van Arab Strap) en zijn net-geen-spoken-word-aanpak strikten voor R U In 2 It. Het is een schijnbaar banale vlag die in deze tijden van sms-taal en andere turbotaalmisbaksels de bootlading kippenvel niet meer dekt. Een schoolvoorbeeld van een som die groter is dan zijn componenten.



Volgend jaar zal het tien jaar geleden zijn dat ?Young Team? het daglicht zag. Dat is op zijn minst reden voor een groot feest: Mogwai?s debuut vertoont immers nog steeds geen ouderdomskwaaltjes. Het is nog steeds die oase met het wuivende lange gras, de kleine kameeltjes en dat azuurblauwe meertje, dat bij slecht weer in geen tijd in een kolkende waterstorm verandert. Het is tijd om te gaan zwemmen.