Milow - The Bigger Picture

Munich Records

Loran Pieck8 november 2008

The Bigger Picture

We kenden Milow al van een aantal singletjes als More Familiar en One Of It. Toen wisten we al dat er achter Jonathan Vandenbroeck een getalenteerde songwriter schuilging. In afwachting van zijn eerste full-cd trad Milow onder andere in Toronto op in het gezelschap van Absynthe Minded en The Van Jets. Hij maakte ook een aantal videoclips.

Uiteindelijk kwam er ‘The Bigger Picture’, een trage en gevoelige plaat, maar ook een om je vingers van af te likken. De stem van Milow en zijn akoestische gitaar staan nog steeds op de voorgrond. Dit duo is dan ook de grote troef van zijn muziek. Het hele album is in ??n of twee keer opgenomen omdat Jonathan wou dat de nummers klonken alsof ze dertig jaar geleden opgenomen waren. Naar onze mening is hem dat erg goed gelukt, maar soms lijken de nummers iets te primitief. Gelukkig worden de so(m)bere nummers afgewisseld met iets krachtigere, waarbij een achterban aan instrumenten de songs opvullen. Hoe mooi het allemaal mag klinken, toch heeft het geheel iets deprimerends over zich. De droefgeestige stem van Jonathan zit hier ongetwijfeld voor iets tussen. Dit maakt de plaat een mooie zondagochtendplaat of een om op te zetten na een avondje uit.



Oude bekende nummers, zoals One Of It en You Don’t Know, zijn hier terug van de partij maar dan in een ander jasje, het tweede met de hulp van Sioen. Ook in Nigel Powell heeft Milow de ideale medestander gevonden voor zijn muziek. Het is nog wat afwachten hoe Jonathan deze nummers live zal brengen. Het is niet gemakkelijk om een publiek je hele set te boeien met enkel een stem en een akoestische gitaar. ‘The Bigger Picture’ is een mooie cd die over het algemeen erg puur en minimalistisch klinkt, waarbij de additionele instrumenten naar de achtergrond worden gebannen en eerder een subtiele ondersteuning aan de nummers geven dan dat ze een solide basis zijn. Dit is een goede zaak voor de nummers op zich, maar of het de luisteraar meer dan een half uur kan boeien, is een andere zaak. Deze plaat bevat enkele pareltjes, maar als je de cd in zijn geheel beluisterd bestaat het gevaar dat je mee afglijdt in de duistere sfeer die om de nummers gewikkeld zit.

← Terug naar overzicht