Methedras - Recursive
Two Fat Men
Pieter Van Wezemael — 8 november 2008

Bijna tien jaar na de oprichting komt er eindelijk een cd van Methedras. Eerder werden wel al een EP en enkele demo?s voorgesteld, maar die klonken nogal rommelig en dat deed de groep geen goed. In de lente van 2003 trok het vijftal dan de studio in om 'Recursive' op te nemen, en het resultaat van die sessie is nu verkrijgbaar.
Het Italiaanse vijftal speelt thrash metal. Je hoort duidelijk dat ze be?nvloed zijn door de groten in het genre als Slayer of Testament. Het moet dan ook allemaal goed vooruit gaan en mag behoorlijk stevig uit de hoek komen.
Geen probleem voor Methedras, want het lijkt wel alsof ze ervoor geboren zijn. Ook de leads zijn wel in orde, en geven de broodnodige melodie mee aan de band. En ook aan solo?s geen gebrek, want ze vliegen je om de oren. Alles is heel netjes en strak ingespeeld en daar is niets op aan te merken.
Toch mist 'Recursive' iets. Ondanks de variatie en goede uitvoering kunnen de nummers moeilijk boeien, en als de cd na een half uurtje ten einde loopt is het wel genoeg geweest. Er is niets dat je echt raakt en je een gevoel van ?dit is klasse? geeft. En dat is geen gebrek aan talent, maar eerder aan wat tegenwoordig bestempeld wordt als 'x-factor'. Op puur technische kwaliteiten raakt Methedras makkelijk door de preselecties, maar daarna houdt het feest op.
Het is duidelijk dat Methedras last heeft van het fenomeen ?middenmoot?. Er valt dan ook weinig aan te merken op de plaat, behalve dat we beter gewoon zijn. Ook het tekort aan een eigen uitgesproken sound is een jammere zaak. Voor de doorgewinterde thrashers is deze schijf wel de moeite om te proberen, maar voor het gros van de metaalhoofden zal dit het zoveelste album in het rijtje zijn.
