Kypck - Chern

Finland heeft in zijn geschiedenis heel wat te verduren gekregen van die verdomde rode horden uit het oosten. In 1917 verklaarde de Finse staat zijn onafhankelijkheid ten opzichte van de Russische overheersers waarna er een bloedige burgeroorlog ontstond tussen de communisten en de conservatieven in het land. De conservatieven wonnen de strijd maar de dreiging keerde terug in de Tweede Wereldoorlog en het mag een klein mirakel heten dat Finland nooit effectief een communistisch land geworden is. Finland bleef tot de ontbinding van de Sovjet-Unie in 1991 een land dat met handen en voeten gebonden was aan een onmetelijke wereldmacht met een sterke ideologie.

 

De geschiedenisles die u hier zonet gekregen hebt zouden wij niet geven mocht het debuutalbum ‘Cherno’ van Kypck geen geschiedenisles op zichzelf zijn. We hebben er het raden naar waar de nummers eigenlijk over gaan want ze worden in het Russisch gezongen, maar titels als Christmas in Murmansk, Stalingrad, Traitor en 1917 verraden veel. Voeg daar de ontsierende rode ster op de albumhoes aan toe en we weten het wel zeker: de lieverdjes hebben iets met de goede ouwe tijd van papa Stalin.

 

Een Scandinavische metalband waarin geen zelfverklaarde satanisten zitten is, met een kleine overdrijving, een mirakel. In de line-up vinden we Sami Lopakka van de melodische deathmetalband Sentenced op gitaar en Hiili Hiilesmaa, producer van onder andere Him en Moonspell, op drums terug. De band zit dus volgepakt met ervaring en talent en dat hoor je onmiddellijk wanneer je het album beluistert.

 

Het album begint zoals veel van dergelijke thematische albums met een industrieel samplegeluid. We horen het geluid van een Gidrolokator, een zoekmachine voor onderzeebommen in een duikboot. Hierna gaat het album snoeihard en onheilspellend van start met een slepende gitaarrif, dat door zijn repetitiviteit in combinatie met de zware stem van Erkki Sëppanen een hoge onheilspellendheid heeft. Het volgende nummer Predatel, in vertaling Verrader, gaat in dezelfde cadans door. Het nummer begint met een trage basrif en wordt gaandeweg aangevuld met een snellere drum en gitaarsectie waarna de zang zeer krachtig inzet.

 

Een beproefde formule voor de band zo blijkt, want alle nummers zitten op een gelijkaardige manier in elkaar. In zijn geheel klinkt het album daardoor zeer donker en onheilspellend. Het lijkt wel alsof je naar één lang nummer zit te luisteren, een ontaarde nachtmerrie van een oude sovjetofiel. Het album wordt er echter ook een beetje repetitief door en om eerlijk te zijn, na een tijdje word de luisterervaring nogal saai.

 

‘Cherno’ is een album waarin het imago van de band en de sferische omkadering van de muziek op een zeer puike manier werden uitgewerkt. In de begeleidende videoclip van 1917 wordt duidelijk dat de muzikanten vooral kritiek hebben op het voormalige Russische regime. Ze zijn daar in Finland nog niet helemaal klaar met het verjagen van de spoken uit het verleden en dat is mooi, want het geeft het album een cachet dat het anders vast niet zou hebben. Alleen jammer dat de muziek zelf niet iets gevarieerder is geworden. Als achtergrondmuziek voor het ledigen van een flesje Stolichnaya en/of voor het einde der tijden is het echter een ideaal album. Wij kiezen voorlopig voor het eerste, na zdorovje!