King's X - Ogre Tones

King’s X draait al jaren mee in het rockcircuit. Aan het einde van de eighties verrasten ze vriend en vijand met hun strak debuut “Out Of The Silent Planet”. En alles dat daarop volgde kon op heel wat belangstelling rekenen. Doorheen de jaren kreeg de groep zelfs een heuse cultstatus toegeschreven, en ze durfden het aan om soms innovatief en progressief uit de hoek te komen. 2005 brengt ons hun laatste wapenfeit tot dusver: “Ogre Tones”.

“Ogre Tones” is een makkelijk luisterbare rockplaat geworden. De muziek is stevig opgebouwd, maar blijft toch ten allen tijde redelijk luchtig en open klinken. Ook heeft King’s X heel wat oog voor melodie, wat de songs absoluut ten goede komt. Technische hoogstandjes en andere muzikale stunts hoef je niet te verwachten, al wordt er sporadisch eens een toonladdertje gespeeld alsook enkele bluesy solo’s. Echte uitschieters is het album niet rijk, alhoewel er wel heel wat verschillende stijlen aangewend worden. De iets hardere gedeeltes zijn heel leuk bedacht, maar de experimentele probeersels klinken dan eerder wat geforceerd, wat jammer is voor het totaalpakket.



De grote troef van King’s X is echter dat de nummers behoorlijk catchy zijn zodat je na enkele luisterbeurten al gerust mee kan zingen. Nummers zoals Hurricane, Alone of Bebop zijn dus uitermate geschikt om urenlang in je hersenen rond te dwalen. Jammer genoeg missen de songs wel een extra dimensie, waardoor je na een tijdje niets nieuws meer ontdekt. Ogre Tones is al bij al een leuke en meeslepende plaat geworden, die zeker niet verveelt, maar net dat ietsje extra niet heeft.