Hauschka - Room To Expand

De Duitse componist Volker Bertelmann bewijst dat boutades als “klassieke muziek is voor oude mensen” en “pianomuziek is saai” niet altijd voor waar genomen moeten worden. Net zoals Max Richter en B. Fleischmann dat deden, laat hij zien dat je, mits een gezonde dosis creativiteit, klassieke muziek experimenteel en intrigerend kan laten klinken. Ook Fatcat Records zag hier wel graten in en plukte Bertelmann, ofte Hauschka, uit het nest van concurrent Karaoke Kalk.

Na tien jaar lang klassieke piano te hebben gestudeerd vond Bertelmann het welletjes geweest en begon hij te spelen met het concept van “prepared piano”. Dit houdt in dat de snaren en hamers bewerkt wordt met de meest uiteenlopende materialen, van aluminiumfolie tot rubber, om zo een uniek geluid te creëren. De piano wordt niet langer beschouwd als een kant-en-klaar instrument dat gewoon wacht op een virtuoos die zijn toetsen wil aanraken.



De hoofdrol in ‘Room to Expand’ is dan misschien wel weggelegd voor de piano, toch worden de composities vaak aangevuld met strijkers en blazers. Elk instrument speelt een subtiele rol in het geheel, toch zijn de nummers eerder minimalistisch te noemen. Wie bombastische en epische nummers verwacht, komt bedrogen uit. Hauschka zorgt wel degelijk voor opbouw door verschillende lagen te gebruiken, wat vooral in Sweet Spring Come tot uiting komt, maar voorziet ook voldoende ruimte en adempauze.



Trage en energiekere nummers zorgen voor voldoende afwisseling en contrast.  Paddington is een relatief levendig nummer, en het meeslepende One Wish blinkt dan weer uit in melancholie. Toch worden deze nummers zonder verpinken achter elkaar op het album geplaatst, zodat de luisteraar alert en nieuwsgierig blijft. Kleine Dinge is een intrigerend nummer met spannende opbouw en tempowisselingen. Ook in Belgrade verslapt de aandacht niet -ondanks de repetitieve melodie- door het warme geluid van de blazers. Femmeassise doet dan weer denken aan de muziekjes die je hoort wanneer je een muziekdoosje opent.



‘Room to Expand’ is een boeiend album, ook voor mensen die niet meteen thuis zijn in de wereld van de klassieke muziek. Hauschka slaagt er in verschillende sferen te creëren met zijn minimalistische, maar toch ook frisse en verrassende composities. Misschien slaat hij voor sommigen een brug tussen hedendaagse ambient en minimalistische electronica en het klassiekere pianowerk, en dat is op zich al vermeldenswaardig in een muziekwereld waarin oordopjes eerder noodzaak dan voorzorg blijken te zijn.