Goon Moon - Licker's Last Leg

Als de Californische woestijn op z'n droogst is en zelfs de schorpioenen zich terugtrekken in hun zanderige krochten komt opa stoner Chris Goss pas goed op gang. Of dat met zijn Masters Of Reality is of met een andere allegaartje woestijnratten zoals Goon Moon maakt niet uit. Als peetvader van een enorme muzikale stamboom acht hij de tijd om te gaan nog niet nabij. Muziek maken zit een man als deze in het bloed en dus doet ook hij weer wat van hem verwacht wordt:  schijven ineen flansen.

Maar laten we niet vergeten dat Goon Moon meer is dan een zoveelste Chris Goss-vehikel. Zijn naam mag dan wel prominent in de bio opduiken, ook Jeordie White aka Twiggy Ramirez (Nine Inch Nails, Marilyn Manson), Zach Hill (Hella), de onvermijdelijke Josh Homme (QOTSA) en Dave Catching (Eagles Of Death Metal) droegen in belangrijke mate toe tot dit nieuwe project dat herinneringen oproept aan de 'Desert Sessions'. Het personeelsbestand komt alvast sterk overeen.



Opener Apple Pie weet ons met een bossa-novadeuntje alvast meteen te verrassen. De gitaren die we op het voorplan verwachtten, blijven achterwege. In de plaats krijgen we snerpende violen, synths en een klassieke gitaar. Enkel de zang getuigt dat we te maken hebben met een stel geroutineerde woestijnrockers.



Pas tijdens My Machine krijgen we dan toch onze portie gitaargeweld geserveerd, en het riekt, op uitzondering van het ongewone refrein, heel fel naar Queens Of The Stone Age. Een retestrakke, hoekige riff wordt ondersteund door een mitrailleursalvo aan drumslagen. Pijnlijk effectief, ook al betreft het hier een beproefd recept.



Door wat volgt, blijkt vooral dat 'Licker's Last Leg' een bijzonder eclectisch plaatje is. Wat we horen is popmuziek maar dan met een ranzig randje. Luister maar eens goed naar dat vreselijk meezingbare refrein in Pin Eyed Baby. Er wordt constant verwezen naar een resem genres, maar steeds met een knipoog, een vette knipoog. Zo worden ook de Beegees en hun Every Christian Lion Hearted Man Will Show You op meesterlijke wijze onder handen genomen. Beweer na het horen van deze heerlijke mismeestering nog maar eens dat Beegees muziek voor janetten is. Of wat gedacht van de vrolijk rondhuppelende knutselpop met spooky sfeertje in Tip Toe? Het zijn stuk voor stuk voorbeelden van een band die een ongekende veelzijdigheid aan boord legt.



Slechts één keer wordt er compromisloos gerockt zoals alleen onze geliefde woestijnratten dat kunnen, het is meteen ook het hoogtepunt van de plaat. Feel Like This heeft alles: een moddervette groove, een heerlijke, meeslepende melodie en een refrein dat ons moeiteloos tegen het hete zand kwakt. Meer is er niet nodig om elke milliliter testosteron in ons lijf te doen koken. We zouden zelfs durven stellen dat er niet meer nodig is dan dat om ons over de gehele lijn te overtuigen, maar dan liegen we. Wij zijn namelijk veeleisend. De eerlijkheid gebiedt ons dan ook toe te geven dat 'Licker's Last Leg' in al haar veelzijdigheid ook wel eens weet te vervelen. Totdat een of ander verrassende wending je natuurlijk weer wakker schudt.