Floris Francis Arthur - Normaal Ben Ik Beter

En dan zijn daar plots allemaal liedjes in het Nederlands.

Want tot nu toe waagde Floris Francis Arthur zich daar niet aan. En dan blijkt hem dat ineens schijnbaar moeiteloos af te gaan. "Plotseling stroomden de liedjes in het Nederlands eruit", klonk het. Meer nog: die liedjes sloegen ook aan. Tot zijn eigen grote verwondering belandde de eerste single uit deze plaat, het geweldige Hou Me Tegen, zelfs in de Vox-lijst van Radio 1. Terecht trouwens, ook al stonden op die vorige (Engelstalige) platen ook al pareltjes, maar Nederlandstalige songs lijken toch nog meer aan te spreken. En de zwartkijker, die Floris De Decker is, past daar uitstekend bij.

Als je dan ook nog eens de plaat begint met één van de meest pakkende nummers, kan het toch haast niet fout gaan. Want Het Wordt Een Mooie Dag walst je zo de plaat binnen en houdt je stevig vast met die geweldige tekst. Samen met Valt De Regen en het titelnummer mag dit zo bij onze favorieten worden ondergebracht. Dat het net ook de meest rustige nummers van de plaat zijn die ons aanspreken, ligt waarschijnlijk eerder aan ons. Staart u zich daarop dus vooral niet blind.

Dat De Decker een mateloze bewondering heeft voor Luc De Vos, schijnt ook meermaals door in deze songs. En dat wij ook wel eens aan Frank Vander linden moeten denken, zal u waarschijnlijk evenmin verbazen. Een titel als In Het Licht Geef Ik Donker is daarvan een uitstekend voorbeeld. De zachte ironie, die ook De Vos zo goed meester was, priemt zich, gecombineerd met het taalspel, in bijna elke song een weg naar de oppervlakte en geeft de nummers extra cachet. Dat hij een soort van Algemeen Vlaams hanteert, maakt het tot echt iets van hem.

Uiteraard druipt de zelfrelativering van alle liedjes af. Dat is dan ook iets dat Floris Francis Arthur tot Floris Francis Arthur maakt. Gecombineerd met die unieke, breekbare (vaak ook bijna brekende) stem maakt dit deze liedjes tot iets unieks. Daarmee heeft hij een succesformule aangeboord, die met de Nederlandse teksten nog voor meer resultaat zorgt.

Het is hem gegund, dat succes. Want onvermoeibaar trekt hij intussen (en al een hele tijd) van zaal naar café, van thuisconcert naar festival en dat mag, wat ons betreft, best wel beloond worden. Als je dan ook nog eens zo'n mooie plaat maakt, dan volgt de rest toch gewoon. Logisch!