Finntroll - Ur Jordens Djup
Century Media Records
Pieter Van Wezemael — 8 november 2008
Tien jaar geleden ontstond Finntroll. Hun verfrissende mix van ruige metal, amusante folk en overdoses alcohol zorgde voor een kleine revolutie. Vandaag is folkmetal een volwaardig subgenre geworden en herbergt het talloze klassebands. Aan de top staan echter nog steeds de grondleggers, en deze presenteren maar al te graag hun nieuwe geesteskind, ‘Ur Jordens Djup’.
Vertaald betekent die titel “uit de diepten van de aarde”. Niet verkeerd te verstaan dus, en na enkele minuten luisteren besef je ook dat het de ideale naam is voor Finntrolls jongste. Tot op de laatste plaat kreeg je nog het beeld van dansende trollen die boven hun kampvuur enkele mensen roosteren terwijl de drank rijkelijk vloeit. Op een of andere manier had je altijd zin in een zorgeloos feestje.
‘Ur Jordens Djup’ is echter wat gemener geworden. Zonder de folky stukjes vaarwel te zeggen, komt de groep toch wat harder voor de dag en hangt er vaak een duistere sfeer over de plaat. Niet hetzelfde obscure gevoel zoals op het vroege werk, maar een bewust donkerdere ondertoon. En tegelijkertijd maakt Finntroll deze langspeler toch ook makkelijk toegankelijk. Daar zijn ongetwijfeld de vele polkadeuntjes verantwoordelijk voor. Het alombekende 'gehoempapa' steekt weer constant zijn kop boven, en dat werkt aanstekelijk. Spontaan loop je naar de koelkast, trek je een pintje open, en begin je te bewegen.
‘Ur Jordens Djup’ is echter wat gemener geworden. Zonder de folky stukjes vaarwel te zeggen, komt de groep toch wat harder voor de dag en hangt er vaak een duistere sfeer over de plaat. Niet hetzelfde obscure gevoel zoals op het vroege werk, maar een bewust donkerdere ondertoon. En tegelijkertijd maakt Finntroll deze langspeler toch ook makkelijk toegankelijk. Daar zijn ongetwijfeld de vele polkadeuntjes verantwoordelijk voor. Het alombekende 'gehoempapa' steekt weer constant zijn kop boven, en dat werkt aanstekelijk. Spontaan loop je naar de koelkast, trek je een pintje open, en begin je te bewegen.
Dat klinkt erg leuk allemaal, maar het blijft ook de realiteit dat je echt wel fan moet zijn van het genre om dit te appreciëren. Voor heel wat mensen is het idee van beukend harde metal met een vleugje polka namelijk toch wat te ver gezocht. Dat is dan ook een beetje de kwetsbaarheid van Finntroll. Ondanks de evolutie die je hoort in de muziek, blijven ze op een beperkt folkrepertoire voortborduren, wat hun muzikale uitwegen wel erg beperkt.
Nog nooit heeft Finntroll echter een plaat zo goed afgewerkt. Er zitten een pak details in die je pas ontdekt tijdens een aandachtige luisterbeurt, en dat is nieuw. Ook mag een rustig nummertje zoals Kvällning niet ontbreken, en Korpens Saga ontpopt zich tot een schitterende meezinger. Dat zijn klassieke ingrediënten voor de band, maar op ‘Ur Jordens Djup’ voel je wel dat ze kwalitatief een boost gekregen hebben. Misschien niet zozeer in het songschrijven, want in de tijd van ‘Jaktens Tid’ zijn de meeste hitjes gecomponeerd, maar wel in het maken van een album zijn de zes trollen duidelijk gegroeid.