Ef - I Am Responsible
And the Sound Records
Tom Weyn — 8 november 2008
De passage van Ef op Music In Mind vorig jaar in Brugge staat nog steeds in ons geheugen gegrift. De jonge band speelde er in het enorme en amper gevulde Concertgebouw een set die door merg en been ging. Ook hun debuut ‘Give Me Beauty... Or Give Me Death’ wist ons te raken en dat is in deze tijden niet evident in een genre dat nu toch volledig uitgemolken lijkt te zijn.
Ef ontstond in 2003 in een obscure kelder in Göteborg, Zweden. Sindsdien produceerde de band een aantal demo’s, wisselde het geregeld van bezetting en tourde reeds uitgebreid door Europa. In 2006 kwam eindelijk hun debuut ‘Give Me Beauty... Or Give Me Death’ uit dat over het algemeen straal genegeerd werd. Wij vonden het nochtans een bescheiden meesterwerkje dat werkelijk alles omvatte wat in een degelijke, relevante postrockplaat moet zitten.
Onze verwachtingen voor de tweede plaat waren dus torenhoog. Jammer genoeg worden ze amper ingelost. Ook al kunnen we spreken van een ietwat ander geluid dan op hun debuut, we horen vooral meer van hetzelfde. Gedurende een klein uur passeren alle clichés die het postrockgenre rijk is. De doorwinterde postrockfan zal hier dan ook absoluut niets nieuws horen. Voor beginners is dit echter wel interessant materiaal. Gespreid over zes nummers, waar uitschieters van zeventien minuten geen uitzondering zijn, worden we weliswaar nog altijd meegesleurd naar een andere wereld maar nu met dat verschil dat we al eens eerder in die wereld hebben vertoefd.
Opener Soon met een fraaie intertekstuele referentie is niet meer dan een inleiding in de lijn van Sigur Rós. Ook het daaropvolgende Två doet, hoe goed het nummer ook in elkaar zit, onmiskenbaar denken aan de Ijslandse trendsetters. En als het op Sigur Rós imiteren aankomt, zijn we niet al te mild. Waar we dan weer wel van weg zijn, is de haperende stem, die op I Am Responsible eerder gebruikt wordt als extra instrument. We herkennen dan ook meer spoken word dan eigenlijke zanglijnen.