Dead Souls - Cognac And Coffee

Eerste nummer op het album is ook meteen het titelnummer en zet de juiste toon voor de rest van het album. Een stevige rocker met een meeslepende opbouw waar wij, zelfs al zouden we heel hard ons best doen, niet op kunnen blijven stil zitten. Het rustigere (There’s A ) Trying In Crying katapulteert ons met z’n donker postrock-geluid terug naar begin jaren tachtig. De eenvoud van dit nummer werkt heel beklijvend. Het houdt zich drie minuten lang koest, om dan als vlammende furie los te barsten. Onze haren gaan pas terug in hun plooi liggen wanneer we weer zachtjes naar rustigere oorden worden begeleid.

 

Veel rust wordt ons echter niet gegund, want ook Stars weet je meteen bij de lurven te nemen. Nadat het nummer begint met een elektrosynth en drums die een snelle mars lijken aan te geven, knallen de volumemeters op onze stereo pijlsnel de hoogte in. Op amper drie minuten tijd schiet Stars je voorbij en laat het je achter als een koe die naar een hogesnelheidstrein kijkt. Zen For Birds krijgt meer tijd om zich te ontwikkelen en doet dat met een overweldigende kracht, om dan uiteindelijk uit te komen bij een grootse finale.

 

Wie de gitaren hoog houdt, kan zonder problemen ook terecht bij Smash Your Guitar en Peter Chriss. Twee stevige rocksongs die je zonder moeite in een houdgreep houden. Verder vallen ons ook nog de prachtige strijkers op in Jesus. Zij nemen voluit de overhand op deze afsluiter van ‘Cognac And Coffee’.

 

We kunnen zonder twijfel zeggen dat dit een geslaagd debuut is. We horen veel new wave-invloeden, maar daarom hoeven we de band nog niet vast te pinnen op de groep die vast hun grootste invloed was. Ze kijken verder dan hun oren lang zijn en mengen ook postrock en drones in hun muziek. Op die manier creëren ze de nodige variatie, zonder daarbij hun eigen sound te verliezen. Ga hen zeker ook eens live bekijken, want nog meer dan in je huiskamer komen ze tot recht op een podium.