CocoRosie - The Adventures of Ghosthorse and Stillborn

In de echte wereld zou het samen zetten van een hiphopster en een operazangeres vermoedelijk een regelrechte clash en reality-tv om van te snoepen opleveren. In de sprookjeswereld van CocoRosie is dat echter niet het geval. Met hun debuut ‘La maison de mon rêve’, kleurden de zusjes Bianca en Sierra al behoorlijk buiten de lijntjes. Op hun nieuwste en derde plaat ‘The Adventures of Ghosthorse and Stillborn’ zetten ze hun muzikale zoektocht verder.

Bianca is met haar getekende snorretje de stoere van het gezelschap. Sierra, steevast met getekende traan, zorgt dan weer voor de melancholische en breekbare touch. New York en Parijs. Hiphop en opera. De tegenstelling kon moeilijk nog groter. Daar waar ze in hun vorige albums op zoek gingen naar het compromis tussen beide polen, kiezen ze op ‘The Adventures Of Ghosthorse and Stillborn’ voor de combinatie van de twee stijlen. Zowel de hiphop als de opera zitten er duidelijker in verwerkt dan ooit te voren. Een mooi voorbeeld hiervan is het nummer Promise, waarop Bianca rapt, vergezeld door flink wat beats. Sierra’s operagezangen maken het geheel enkel sterker.



Ook de speelgoedinstrumenten, de gekke geluiden, het getsjilp van vogeltjes en vreemde stemmetjes zijn weer aanwezig. De geluidjes beginnen een vertrouwd deel te worden van de CocoRosieklank. Ondanks het botsen van al deze uitersten, klinkt het geheel nooit geforceerd of te hard geprobeerd. Integendeel, het lijkt allemaal verrassend natuurlijk. Ze klinken ook dat tikkeltje volwassener, al is dat nog steeds het laatste woord dat je met Bianca en Sierra zou associeren. CocoRosie blijft met ‘The Adventures of Ghosthorse and Stillborn’ eigenzinnig als anders klinken.



Door mensen met vakjesdrang, worden ze wel eens onderverdeeld bij de zogenaamde freaky folk, net zoals Antony and The Johsons, Joanna Newsom en Devendra Banhart. Van deze laatste coveren ze een onuitgebracht nummer Houses. Dankzij Sierra’s bombastische operagezangen wordt dit het indrukwekkendste nummer van de plaat. Op de achtergrond horen we muntjes rinkelen. Hun muziek lijkt dan soms ook eerder een klankband van een film, boordevol doordachte omgevingsgeluiden en sfeerschepping. Op afsluiter Miracle zingt een hoge stem die verdacht veel aan die van Antony doet denken enkele zinnen mee. “Be my boy forever, and I'll be your girl”. De kinderlijke naïviteit hiervan zien we maar al te graag door de vingers.



De plaat werd grotendeels opgenomen op een boerderij vol rondzwervende geesten. Ghosthorse en Stillborn zijn hier het resultaat van. De nummers zitten weer boordevol eigenaardige karakters en raadsels. CocoRosie hult zich nog steeds graag in een zweem van mysterie en mythologie. Wie op zoek gaat naar verborgen boodschappen, is er aan voor de moeite. De gelaagdheid van de hele plaat is zo groot dat waarschijnlijk enkel de zussen zelf weten wat er mee bedoeld wordt, als ze dat tenminste al weten. Toch is ‘The Adventures of Ghosthorse and Stillborn’ een verrassend poppy plaat geworden. We zouden zelfs bijna het woord toegankelijk in de mond durven nemen, zij het op een typische CocoRosie manier. De sprookjeswereld en freaky figuren neem je er graag bij. Soms is het leuker om even de realiteit te ontvluchten. De cd van CocoRosie is daarvoor een mooi hulpmiddel.