British Sea Power - Do You Like Rock Music?

Je zou het hoesje van de nieuwe cd van British Sea Power pretentieus kunnen noemen: eerste hulp bij (slechte) rockmuziek. De titel ‘Do You Like Rock Music?’ zou dan weer sarcastisch kunnen zijn. Maar misschien zien we gewoon spoken en hoeven we er helemaal niks achter te zoeken. Het blijft tenslotte “maar” rock, nietwaar?

Muzikaal valt er anders behoorlijk wat te beleven op dit plaatje. Nadat de Britse pers hun debuut ‘The Decline Of British Sea Power’ als naar gewoonte de rockhemel in schreef, zijn de verwachtingen voor de altijd moeilijke opvolger hooggespannen. Hoewel het even duurt voor dit nieuwe werk zijn geheimen prijs geeft, is de algemene conclusie positief. Voldoende afwisseling, de nodige bizarre wendingen en ogenschijnlijke tegenstellingen zorgen ervoor dat je alle nummers met plezier uitzit.



Dat je niet veel tekst nodig hebt om maatschappijkritisch te zijn, bewijst BSP al meteen met opener We’re All In It. De observaties zijn scherp en to the point. Iedereen weet tenslotte dat er heel wat misgaat in deze wereld en gezamenlijk sluiten we de ogen, storten we 50 euro voor Music For Life en doen we of er buiten onze eigen bekrompen microkosmos helemaal niks bestaat. Aanvankelijk houdt het koorgezang zich nog een beetje in, maar als een knagend geweten groeit het volume gestaag. Van het acht minuten durende We Close Our eyes krijg je als afsluiter trouwens een volledig uit de bocht gaande dubversie.



Het valt op dat de gitaren worden ondergedompeld in een zee van galm. Dit zorgt voor een afscheiding tussen de duidelijk verstaanbare zang en de alle kanten op stuiterende gitaarlijnen. Hoewel dat op het eerste gehoor op zijn minst vreemd aandoet, werkt het perfect en kan je nummers als No Lucifer meer dan appreciëren.



Niet alle nummers rocken als de beesten. Instrumentaaltje The Great Skua heeft iets dromerigs waardoor postrock wel om de hoek lijkt te loeren. Omdat het maar om één nummer gaat, wordt het ook niet vervelend, wat van complete postrockalbums niet altijd gezegd kan worden. Ook Atom is genieten geblazen. Het nummer wordt geleidelijk opgebouwd naar een apocalyptisch kabaal, waarbij je even twijfelt of dit dan toch het einde van de wereld is. Het is dan ook een van de uitschieters van dit album.



Hoewel het soms lijkt alsof deze cd is opgenomen in een betonnen bunker, is het resultaat best geslaagd en lijkt deze band geknipt om deze zomer in één van de kleinere tenten van Pukkelpop furore te gaan maken.