Beyond Fear - Beyond Fear

Beyond Fear is een nieuwe band met een niet zo nieuwe zanger, namelijk de grote Tim ?Ripper? Owens. Hem kennen we nog als depanneur voor Judas Priest en Iced Earth. Beyond Fear is de eerste band die hij zelf oprichtte en waarmee hij zijn eigen materiaal openbaar wil maken.

De fans van Iced Earth mogen zich in iedere geval in de handen wrijven, want opener Scream Machine past perfect in wat we van die band al om de oren kregen. Een snijdend hoge zangstem met een wervelende trash-riff waar heel even een stukje solo overheen wordt gegoten waarop niet headbangen onmogelijk is. Wanneer je dan denkt vertrokken te zijn voor nog enkele van die knallers, zakt de kwaliteit plots naar een bedroevend niveau. Een zeer ondoordachte verzameling van riffs en solo?s die alle samenhang missen mishandelen de steeds loepzuivere vocalen. Al klinken ook die laatste soms wat overgervarieerd.



Maar de geduldige luisteraar krijgt gelijk tijdens Coming at you. Dat klinkt zeer old-school en doet dus denken aan de Judas Priest -periode van de frontman. Al gauw zing je het catchy refrein ?Do you see it? vlot mee. Toch zakt de boel daarna weer eens in als een WTC-toren op elf september. Wat er nu mis mee is? Het staat ons gewoon niet aan, het antwoord ligt wellicht in onze smaakpapillen.



Ondertussen passeerden wel al acht nummers de revue en slechts de helft daarvan kon ons met heel veel goede wil bekoren. Blijkbaar achtte ?Ripper? dan pas zijn moment gekomen om eens al zijn registers open te trekken. Met een simpele maar briljante riff als basis, zingt hij met gemene en sarcastische stem over Words of Wisdom. Top of the bill is het emotionele My Last Words. De tekst is een afscheidsbrief en wordt in de juiste sfeer omkaderd door treurende gitaren zonder toch t? melancholisch te klinken. En wat dan gezegd over de dramatische ondertoon in de stem van Owens: je merkt dat hij deze tekst zelf schreef en hij legt er zijn hart en ziel in. Een wondermooie zangprestatie!



Op het album kan je duidelijk twee groepen van nummers onderscheiden: diegene die echt steengoed zijn en de albumvullers. Wij noteerden in elke groep zes exemplaren. Toch is Beyond Fear meer dan matig, want die zes goede songs staan als huizen. Als de band gewoon nog een paar maanden langer had doorgewerkt, dan zouden we onze superlatievenmachine ongetwijfeld uitgebreider van stal gehaald hebben.