Award-machine eert levende country-legende

Zelf schrijft hij geen politieke statements. Dan maar via een cover.

Een goed nummer, een sterke stem, een gitaar en een mondharmonica… meer is er soms niet nodig om een liedje te doen binnenkomen. Wat Chris Stapleton hier doet met het door Willie Nelson in 1986 opgenomen Living In The Promiseland is onbeschrijflijk mooi. Maar waarom niet één van zijn eigen nummers brengen? Wel, Stapleton staat erom bekend om gewoonlijk weg te blijven van politieke statements. Blijkbaar kan hij in de huidige omstandigheden toch zelf niet om enige duiding heen. Het door David Lynn Jones geschreven liedje staat namelijk voor pro-immigratie en de basis van de "American dream". De eerste strofe is niet mis te verstaan: “Give us your tired and weak / And we will make them strong / Bring us our foreign songs / And we will sing along”.

Mickey Raphael, die reeds lange tijd deel uitmaakt van Nelsons band, laat de harmonica gevoelvol snijden en vult zo die soulvolle stem van Stapleton heerlijk aan. Er werd al eens gemonkeld dat de achtenveertigjarige singer-songwriter het voor bekeken zou houden als muzikant. Laat ons hopen dat dit niet het geval is, gezien hij nog steeds veel te straffe eigen songs schrijft, boeiende samenwerkingen opzet en nog eens covers met een meerwaarde brengt. De man gaat trouwens eind mei voor zes maand op tournee. Dus zie ik hem zo snel die hoed nog niet aan de haak hangen. Of hij muziek blijft maken tot zijn drieënnegentigste zoals meneer Nelson momenteel, dat durf ik niet te voorspellen.