Yoav

Yoav is een Zuid-Afrikaan die bijzonder veel uit zijn gitaar weet te puren. Hij stond al in het voorprogramma van Cassandra Wilson en Tori Amos, maar momenteel reist hij alleen door Europa met zijn debuut ‘Charmed & Strange’. “Beck meets Buckley meets Björk” volgens zijn MySpace. Om na te gaan of daar enige waarheid in schuilt, trekken wij naar de Botanique.

Daags voor zijn optreden in de Botanique speelde Yoav nog voor een uitverkochte zaal in Kopenhagen, in Brussel moet hij het met iets minder doen, want alleen de zitplaatsen van de Rotonde zijn bezet. Zijn optreden heeft er alvast niet onder te lijden. De muziek van deze sologitarist heeft baat bij een intiemere sfeer, en Yoav wandelt blootsvoets het podium op om de loop- en delaypedalen beter te bedienen.



Openen doet hij met Live, een uptempo nummer waarbij hij zijn gitaar eerder als drumstel gebruikt om opzwepende beats te produceren. Halverwege volgt een breekbaar moment waaruit blijkt dat Yoav ook kan zingen. Met One By One doet hij het wat rustiger aan. Tijdens Wake Up laat hij zien hoe je een gitaar samplet en bouwt hij het nummer stapsgewijs op. Dit hebben we Jamie Lidell ook al zien doen.



Het publiek is onder de indruk, ook wanneer Yoav het Timbaland-geïnspireerde Club Thing inzet, het enige nummer waarbij een voorgeprogrammeerde gitaarloop wordt gebruikt. Adore/Adore is op plaat een uitstekende opener en ook live weet hij hiermee te overtuigen. Where Is My Mind valt iets minder in de smaak, al durft de muzikant wel voldoende afstand te nemen van het origineel van Pixies.



Beautiful Lie is bijna bezwerend en heeft veel weg van trance. Yoav haalt de mosterd echt overal. Met de twee bisnummers Angels and The Animals en Yeah, The End is de volledige plaat de revue gepasseerd.



Echo’s van Beck of Björk hebben we niet opgemerkt en een man en zijn gitaar vergelijken met Jeff Buckley lijkt ons iets te gemakzuchtig. José González leunt er al iets dichter bij aan, al legt die meer de nadruk op de melodie, terwijl Yoav zich echt concentreert op het ritme. Ook zijn teksten zijn niet erg indrukwekkend, maar dat valt live gelukkig minder op.