Tindersticks

Comfortabele pijn

Lene Hardy
Koninklijk Circus, Brussel8 november 2008

Vijf jaar geleden verdween Tindersticks van het toneel en even zag het ernaar uit dat ze nooit meer terug zouden komen. De groep verloor drie van zijn oude getrouwen, maar vond mede daardoor een nieuwe adem. Maar liefst twaalf muzikanten stonden op de planken van het Koninklijk Circus. Ze dompelden ons als vanouds onder in een wereld van sehnsucht, gebroken harten en hervonden liefdes.

Nieuwe plaat ‘The Hungry Saw’ mag dan al enkele dagen veelbelovend onze huiskamer opfleuren, toch hielden we ons hart vast voor dit concert. Met hoge verwachtingen kan je immers enkel teleurgesteld worden. Stuart Staples en zijn twaalfkoppig orkest namen ons echter bij de hand voor een deugddoende nachtwandeling waarvoor het Koninklijk Circus de ideale setting vormde.



De avond werd ingeleid met de volledige eerste helft van de nieuwe cd. Even vreesden we dat de band zich gemakkelijkheidshalve zou beperken tot het klakkeloos naspelen van ‘The Hungry Saw’. Die vrees bleek gelukkig ongegrond. De tintelende single The Flicker Of A Little Girl, de meeslepende uitnodiging van Come Feel The Sun... De nieuwe nummers konden moeiteloos tippen aan hun oudere werk. Tijdens het instrumentale E-type zagen we Stuart Staples extatisch meewiegen in de coulissen en voelden we weer de passie van de eerste twee Tindersticksalbums.



Halverwege het concert werden we alsnog getrakteerd op ouder werk. Dying Slowly werd vanaf de eerste noten op gejuich van het publiek onthaald. Daarna volgden ook nog If You’re Looking For A Way Out en het immer koortsige Say Goodbye To The City.



De nadruk bleef evenwel op het nieuwe album liggen. Nagenoeg alle nieuwe nummers passeerden de revue. Een enkeling in het publiek riep om Tiny Tears, maar wij vonden de dingen best zoals ze waren. Vooral Boobar Come Back To Me maakte grote indruk, mede door de hemelse backing vocals van de violiste.



Natuurlijk volgde er een bis. Wat had u gedacht? Stuart Staples en de zijnen putten daarvoor uit het magnifieke tweede album. My Sister en She’s Gone zorgden ervoor dat de honger van het publiek volledig gestild werd.



Tindersticks is uit zijn as verrezen en is er muzikaal alleen nog maar mooier op geworden. Ontdaan van alle ballast keert de groep terug naar de essentie. Minder zwartgallig, optimistisch bijna, is Tindersticks klaar voor een nieuwe toekomst.

Tindersticks
← Terug naar overzicht