The Sounds

Sounds quite nice

Jan Vael
Botanique, Brussel8 november 2008

In Zweden zijn ze blijkbaar al een topper, hier in België blijft de bekendheid van The Sounds voorlopig nog eerder beperkt. Al zou daar misschien snel verandering in kunnen komen, want de gezellige Rotonde van de Brusselse Botanique was donderdagavond aardig volgelopen om het vijftal live uit te checken. En vrijwel iedereen keerde achteraf ook met een gelukzalige glimlach op het gelaat huiswaarts… of was het nu naar de after party?


Vervelende voorprogramma’s, het is een plaag als een ander. De naam Under The Influence Of Giants (bah!) voorspelde al weinig spectaculairs, en inderdaad: wat deze vier heerschappen uit Los Angeles in onze nochtans tolerante oren wurmden, was amper te harden. Toegegeven, hun cocktail van disco, funk en rock met een vervaarlijk hoog gaygehalte miste z’n beoogde uitwerking op de dansspieren van sommige toehoorders niet, maar ondanks het lovenswaardige enthousiasme van de frontman moeten we concluderen: het origineel (in dit geval Scissor Sisters) is altijd beter dan de (slechte) kopie…

The Sounds
 
Na een lange pauze verschenen dan The Sounds ten tonele, en die werden meteen warm onthaald door het geduldige publiek. De opvallend kleine, blonde zangeres Maja Ivarsson was overigens niet het enige Zweedse meisje in de zaal die avond, zoals elke oplettende aanwezige met eigen ogen kon vaststellen. Als een volleerde, eigentijdse versie van Blondie’s leading lady Debbie Harry dartelde ze over het podium en entertainde ze de fans én de gewillige fotografen.
 
Ook muzikaal waren de raakpunten met een groep als Blondie overduidelijk: The Sounds houden immers van snelle en punky popsongs met hier en daar een toefje elektronica. Stilstaan was er dus nauwelijks bij in de Rotonde, de bedoeling van deze avond lag voor de hand: een feestje bouwen samen met Maja en haar vier kompanen. De band had er zelf alvast erg veel zin in, zo vertrouwde Maja ons toe: na het verschijnen van hun door ons spijtig genoeg ietwat over het hoofd geziene album ‘Dying To Say This To You’ vorig jaar en een eerdere Belgische passage als support voor Panic At The Disco, zijn ze nu voor het eerst op eigen krachten Europa aan het rondtoeren.
 
Het spelplezier spatte dan ook van het podium, en we kregen leuke versies voorgeschoteld van onder meer Ego, Painted By Numbers, Living In America en Rock ‘n’ Roll. Voorspelbaar hoogtepunt was de aanstekelijke single Tony The Beat, tegenwoordig vrij populair in een Rex The Dog remix. Tussen het dansvertier door was er ook plaats voor enkele mooie rustpunten, zoals Night After Night en Mine For Life. Let wel: niet alle liedjes klonken even trefzeker en drie bisnummers vonden wij zelfs een beetje te veel van het goede, maar door de band genomen was dit een zeer aangenaam concertje.
← Terug naar overzicht