Reveil Mechelen

Naar jaarlijkse gewoonte werden er op Allerheiligen in Mechelen de hele dag lang troostconcerten door Mechelse artiesten georganiseerd. Reveil maakte van de kille begraafplaats een plaats waar muziek verbinding bracht tussen mensen op een moment dat afscheid, verlies en rouw centraal stonden. Een eigenzinnige selectie van een dag vol warme vertroosting.

Ons parcours startte bij singer-songwriter Willow Rae, Karen Van den Eede voor de vrienden. Ze bracht een selectie eigen songs als Where Did You Get Lost? over jezelf verliezen en Still Here over iemand die er niet meer is, maar toch ook zichtbaar blijft in alles. Daarnaast ook interpretaties van Papa (Stef Bos) en een wondermooi Fields Of Gold, zoals Eva Cassidy het nummer van Sting tot het hare maakte. Ook nieuwe single We'll Make It Right kreeg een plaatsje om te schitteren.

Naked Poodle bracht een eigenwijze selectie covers, waarbij in de kleine kapel het gitaarspel van Peter het bedje spreidde voor de succulente samenzang met eega Tinne. Fijne versies van Blackbird (The Beatles) en Four Seasons In One Day (Crowded House) plus daarbovenop een meeslepende versie van Both Sides Now (Joni Mitchell). Tussendoor werd ook even bewezen dat de atmosferische elektronica van Air perfect vertaald kon worden naar enkel zang en gitaar in All I Need. Kippenvelmomentje.

In de aula had Doris ondertussen plaats gevat achter de toetsen voor een set met eigen nummers als Strange Man, over haar opa met dementie die tot een vreemde werd: "A strange man is taking your place". Maar ook Towtruck over als takelwagen mensen die het moeilijk hebben terug op de baan trekken. Binnenkort verschijnt All I Did Was Try, een single om naar uit te kijken.

Patricia Van Cutsem bouwt vanachter het loopstation aan een eigen universum, soms in het Engels, dan weer in de moedertaal met liedjes zoals Jij Bent Van De Wereld. Wonderment is dan weer een op muziek getoonzet gedicht van Lies Verswijfel: "Look at the world with wonder / It is wonderment that allows us to believe / Anything is possible!" Ook een rake cover van Sympathy van seventiesiconen Rare Bird. Eveneens de moeite was Gold om verlies een gouden randje te geven. I Believe In You van Luka Bloom kreeg dan weer mooie ondersteuning met de shrutibox.

Udo Van Roosbroeck van Granola Import had vriend en muzikant Marc Cuypers, met wie hij in een ver verleden "ze blues" speelde in The Mal Inn, meegebracht om de set te openen. Nadien zou Marc ook nog op mondharmonica hand- en spandiensten verlenen tijdens de set. Op accordeon en zang werd Udo verder bijgestaan door Els D'hooge, die we later op de dag op een ander podium nog zouden tegenkomen. Een knus melancholisch dekentje werd over de kapel gelegd met onder meer Snyek (Russisch voor sneeuw) en Lucy. De vorig jaar uitgebrachte single Wired zou in een rechtvaardige wereld een hit zijn. Een toepasselijk Funeral Song (Richard Laviolette) kon op de begraafplaats van Mechelen vandaag niet ontbreken. "When I die don't call no preacher", maar laat vrienden het woord nemen, "People who are much better suited on this particular day / To say a few words about an old friend / In their particular way", liefst nog met een flesje wijn of een biertje erbij. Staat genoteerd!

Achter het Griekse mythologische pseudoniem Argonaut, gaat singer-songwriter Iason Passaris schuil. Hij grossiert in sfeervolle indiefolk en bracht onlangs de debuutplaat 'The One Searched For' uit. Daarvan bracht hij onder meer het mooie All Is Now Done. Herfstmuziek bij uitstek. Dat is ook het geval bij High Noon. Een warm badje in deze soms gure tijden. Daarnaast kregen we ook nog een doorleefde interpretatie van Ben Howards Promise en een intens Every Dawn's A Mountain (Tamino).

Pieter "Hummie" Van Humbeeck had zich ondertussen in de krappe kapel genesteld om zijn ietwat breekbare nummers met ons te delen. Zoals Wandering Wondering, een nummer dat hij schreef voor zijn overleden oma Paula. Een momentje om terug te denken aan de mensen die we missen. Zeker op een dag als vandaag. Verder ook nog Without You en het kersverse I'll Remember, zoals het nummer tot nu toe heet, zo pril is het nog. Ook Ben Howard kwam nog eens voorbij met Keep Your Head Up. De ondergaande zon deed de rest.

Nigel Parrington had de net twee dagen oude nieuwe ep 'Sketches' van The Low Countries onder de arm op Reveil Mechelen. Samen met Els D'hooge (zie ook hierboven bij Granola Import) brachten ze een speciale set met eigen nummers die soms al enigszins op de achtergrond waren geraakt. Maar natuurlijk ook recent werk uit de ep zoals One Good Summer en Did I See You Smile? Verder "oudjes" als Putty ("Deze song gaat over vensters", wist Nigel ons te vertellen, putty is namelijk stopverf, zacht en kneedbaar zoals in deze lovesong werd aangehaald "I'm putty in your hands"), Don't Let It Be You, Low Country en Hummingbird. Een warm en ingetogen slotakkoord op deze reeks troostconcerten van Reveil in Mechelen.