Reflections Fest
Reflections Fest!
Juriën Buijvoets
Metropool, Hengelo — 28 januari 2006
[b]Reflections Records[/b] bestaat dit jaar 10 jaar en om dit te vieren organiseert het label verschillende festival. Het eerste festival vond plaats in De Metropool in Hengelo. Met onder andere Terror, Modern Life Is War en Blacklisted in de line-up kon het al niet meer fout gaan.
Het plaatselijke My Endless Fight mocht het festival openen en zorgde voor een lekkere set. De band speelde strak en de nummers stonden allemaal als een huis. Er was al redelijk wat publiek op afgekomen en aan het eind van het optreden gingen de handjes verdiend op elkaar. Ik denk dat we hier in de toekomst nog wel wat van gaan horen.
Daarna was Omission de eerste band die het publiek in beweging bracht. Er werd al door verschillende fans meegezongen en de band wist de nummers van de debuutplaat 'Refuse Regress' erg strak neer te zetten. Persoonlijk vond ik die plaat wat te eentonig, maar live wist de band tot het eind te blijven boeien. Je kon merken dat de band erop vooruit is gegaan en erg veel zin in de show had. Met zulke liveshows zal de band in de toekomst nog veel verder groeien.
De Amerikanen van Donnybrook waren naast Terror en My Endless Fight de enige band die niet op Reflections Records zitten. De tour met Blacklisted en Terror kwam echter ook langs Hengelo en zo kwam Donnybrook hun prima debuut 'Lions In This Game' ook in Nederland promoten. De hardcore die raakvlakken had met Madball en Terror zorgde voor een grote pit voor het podium en tegen het einde van de set vloog de eerste stagediver ook al door de lucht. Donnybrook zette een strakke set neer en beukte een half uur lang lekker door. Enig minpuntje was de Donald Duck stem van de gitarist die tegen het einde toch ging irriteren. Dit kon de pret niet drukken en kunnen we spreken over een prima optreden van Donnybrook.
Voor No Turning Back was het een speciaal optreden. Voor drie van de bandleden was het namelijk de laatste show voor een van Nederlands beste hardcorebands. Voor het optreden was de spanning in de zaal te voelen en toen No Turning Back opende met Never Give Up ging het publiek ook flink los. Toch viel het optreden tegen, want No Turning Back heeft geen echte show staan. De setlist, die overigens ook flink tegenviel, werd netjes en strak afgewerkt en het publiek vond het allemaal geweldig, maar een echte show was het niet. Tussen de nummers door vielen er veel stiltes en dat haalde de vaart uit het optreden. Hier had ik toch een stuk meer van verwacht.
Blacklisted heeft al twee albums uitgebracht op Reflections Records maar was pas voor de eerste keer in Europa te zien. De twee albums waren allebei prima en het laatste album '?The Beat Goes On' mag een van de betere hardcorealbums van het jaar genoemd worden. In de sound van de band zitten heerlijke achtergrondvocalen en laat dat nou net zijn waarom dit optreden zo tegenviel. De achtergrond vocalen werden live gewoon weggelaten en dit haalde alle nummers meteen een stuk naar beneden. Er zat geen pit meer in en veel nummers werden zelfs saai. De verwachtingen voor Blacklisted lagen er hoog en ik kan niet anders concluderen dat het een flinke tegenvaller was.
Na deze tegenvaller maakte Modern Life Is War alles weer helemaal goed, want als er een band is die weet hoe je een goede hardcoreshow neer moet zetten dan is het Modern Life Is War wel. Vanaf het moment dat de band opende met The Outsiders tot het einde van de show ging het publiek weer helemaal los, werd er fanatiek gestagedived en zong iedereen weer volop mee. De meeste nummers waren afkomstig van het laatste album 'Witness', maar je merkte toch dat de nummers van het debuut het live beter deden dan de nummers van de laatste plaat. Het kon het publiek allemaal niks schelen en het gaf alles wat ze hadden. Ik durf rustig te zeggen dat we hier te maken hebben met de beste band van de dag.
En vlak nadat ik die uitspraak had gedaan begon ik al weer sterk te twijfelen, want Rise And Fall kwam toch wel heel erg dicht in de buurt. De lompe hardcore/metalcore, wat het viertal zelf omschrijft als punkmetal, klonk hard, lomp, ranzig en ook gewoon heel erg strak! De band weet de nummers van hun laatste plaat 'Into Oblivion' live erg vet neer te zetten en breekt overal waar ze spelen de tent af. Zo was het in Hengelo niet anders en na het optreden was het ook aardig druk bij de merchandisestand van Rise And Fall. Een erg vette show van deze Gentenaren!
De hoofdact en de band waar de meeste mensen voor kwamen was Terror. Elke zichzelf respecterende hardcoreliefhebber heeft het debuut 'Lowest Of The Low' in huis en 'One With The Underdogs' is ook geen overbodige plaat in de platenkast. Terror opende meteen met hun twee vetste nummers Better Off Without You en Push It Away, beiden afkomstig van het eerste album. Dit zette de toon voor een keihard optreden. Nummers van beide platen kwamen voorbij en er zat geen een misser tussen. Keep Your Mouth Shut, What Have We Done, Lowest Of The Low en Overcome. Ze klonken allemaal even vet. Het nieuwe nummer klonk ook veel belovend en ik kan dan ook niet wachten tot het nieuwe album uitkomt. Reflections Fest kon zich geen betere afsluiter wensen voor de feestje, want Terror deed wat ze moesten doen: Een strakke, harde hardcoreshow neerzetten die je het gevoel geeft dat je alles en iedereen ter wereld aankan en niemand je kapot kan krijgen.
Reflections Records kon zijn tiende verjaardag niet op een betere manier vieren. Het was een geweldig feestje in Hengelo en dit is pas deel 1! Reflections Fest 2 en 3 staan al gepland. Deel 2 zal voor de meeste lezers van daMusic een stuk dichter bij zijn, namelijk in Hof Ter Loo in Antwerpen. Hier zullen onder andere Cave In, Modern Life Is War, Doomriders, Rise And Fall en Omission optreden. Deel 3 vind plaats in Amsterdam en daar zullen onder andere Doomriders, Rise And Fall en November Coming Fire optreden.
Daarna was Omission de eerste band die het publiek in beweging bracht. Er werd al door verschillende fans meegezongen en de band wist de nummers van de debuutplaat 'Refuse Regress' erg strak neer te zetten. Persoonlijk vond ik die plaat wat te eentonig, maar live wist de band tot het eind te blijven boeien. Je kon merken dat de band erop vooruit is gegaan en erg veel zin in de show had. Met zulke liveshows zal de band in de toekomst nog veel verder groeien.
De Amerikanen van Donnybrook waren naast Terror en My Endless Fight de enige band die niet op Reflections Records zitten. De tour met Blacklisted en Terror kwam echter ook langs Hengelo en zo kwam Donnybrook hun prima debuut 'Lions In This Game' ook in Nederland promoten. De hardcore die raakvlakken had met Madball en Terror zorgde voor een grote pit voor het podium en tegen het einde van de set vloog de eerste stagediver ook al door de lucht. Donnybrook zette een strakke set neer en beukte een half uur lang lekker door. Enig minpuntje was de Donald Duck stem van de gitarist die tegen het einde toch ging irriteren. Dit kon de pret niet drukken en kunnen we spreken over een prima optreden van Donnybrook.
Voor No Turning Back was het een speciaal optreden. Voor drie van de bandleden was het namelijk de laatste show voor een van Nederlands beste hardcorebands. Voor het optreden was de spanning in de zaal te voelen en toen No Turning Back opende met Never Give Up ging het publiek ook flink los. Toch viel het optreden tegen, want No Turning Back heeft geen echte show staan. De setlist, die overigens ook flink tegenviel, werd netjes en strak afgewerkt en het publiek vond het allemaal geweldig, maar een echte show was het niet. Tussen de nummers door vielen er veel stiltes en dat haalde de vaart uit het optreden. Hier had ik toch een stuk meer van verwacht.
Blacklisted heeft al twee albums uitgebracht op Reflections Records maar was pas voor de eerste keer in Europa te zien. De twee albums waren allebei prima en het laatste album '?The Beat Goes On' mag een van de betere hardcorealbums van het jaar genoemd worden. In de sound van de band zitten heerlijke achtergrondvocalen en laat dat nou net zijn waarom dit optreden zo tegenviel. De achtergrond vocalen werden live gewoon weggelaten en dit haalde alle nummers meteen een stuk naar beneden. Er zat geen pit meer in en veel nummers werden zelfs saai. De verwachtingen voor Blacklisted lagen er hoog en ik kan niet anders concluderen dat het een flinke tegenvaller was.
Na deze tegenvaller maakte Modern Life Is War alles weer helemaal goed, want als er een band is die weet hoe je een goede hardcoreshow neer moet zetten dan is het Modern Life Is War wel. Vanaf het moment dat de band opende met The Outsiders tot het einde van de show ging het publiek weer helemaal los, werd er fanatiek gestagedived en zong iedereen weer volop mee. De meeste nummers waren afkomstig van het laatste album 'Witness', maar je merkte toch dat de nummers van het debuut het live beter deden dan de nummers van de laatste plaat. Het kon het publiek allemaal niks schelen en het gaf alles wat ze hadden. Ik durf rustig te zeggen dat we hier te maken hebben met de beste band van de dag.
En vlak nadat ik die uitspraak had gedaan begon ik al weer sterk te twijfelen, want Rise And Fall kwam toch wel heel erg dicht in de buurt. De lompe hardcore/metalcore, wat het viertal zelf omschrijft als punkmetal, klonk hard, lomp, ranzig en ook gewoon heel erg strak! De band weet de nummers van hun laatste plaat 'Into Oblivion' live erg vet neer te zetten en breekt overal waar ze spelen de tent af. Zo was het in Hengelo niet anders en na het optreden was het ook aardig druk bij de merchandisestand van Rise And Fall. Een erg vette show van deze Gentenaren!
De hoofdact en de band waar de meeste mensen voor kwamen was Terror. Elke zichzelf respecterende hardcoreliefhebber heeft het debuut 'Lowest Of The Low' in huis en 'One With The Underdogs' is ook geen overbodige plaat in de platenkast. Terror opende meteen met hun twee vetste nummers Better Off Without You en Push It Away, beiden afkomstig van het eerste album. Dit zette de toon voor een keihard optreden. Nummers van beide platen kwamen voorbij en er zat geen een misser tussen. Keep Your Mouth Shut, What Have We Done, Lowest Of The Low en Overcome. Ze klonken allemaal even vet. Het nieuwe nummer klonk ook veel belovend en ik kan dan ook niet wachten tot het nieuwe album uitkomt. Reflections Fest kon zich geen betere afsluiter wensen voor de feestje, want Terror deed wat ze moesten doen: Een strakke, harde hardcoreshow neerzetten die je het gevoel geeft dat je alles en iedereen ter wereld aankan en niemand je kapot kan krijgen.
Reflections Records kon zijn tiende verjaardag niet op een betere manier vieren. Het was een geweldig feestje in Hengelo en dit is pas deel 1! Reflections Fest 2 en 3 staan al gepland. Deel 2 zal voor de meeste lezers van daMusic een stuk dichter bij zijn, namelijk in Hof Ter Loo in Antwerpen. Hier zullen onder andere Cave In, Modern Life Is War, Doomriders, Rise And Fall en Omission optreden. Deel 3 vind plaats in Amsterdam en daar zullen onder andere Doomriders, Rise And Fall en November Coming Fire optreden.