Music in Mind

Wie Low zegt, zegt ‘enjoy the silence’. Toch was hun vorige plaat ‘The Great Destroyer’ het levende bewijs dat ook Low evolueert. Na een tiental jaar slowcore van de bovenste plank werd op dit album meer dan eens het zijpad van het stevigere werk verkend. Of dit enkel een uitlaatklep was voor de mentale en emotionele strubbelingen waar frontman Sparhawk destijds mee worstelde, of echt een nieuwe tendens in het werk van Low, zal ‘Drums And Guns’ wellicht uitwijzen. Wat in elk geval vaststaat, is dat Low zich op zijn nieuweling openlijk vragen stelt voor dood, moord, geweld en de rechtvaardiging ervan. Stilletjes hopen we dat ze ook deze thema’s weten te verpakken in een portie weemoed die als een traag meanderende rivier door je aderen stroomt.

Sfeer scheppen is een kunst die Low als geen ander verstaat. Veel hebben ze daar niet eens voor nodig: de stemmen van highschool sweethearts Alan Sparhawk en Mimi Parker, een gitaar, bas, twee trommels en een cimbaal. Dit alles onder een diffuus lichttapijt. Zoals verwacht heel wat nieuwe nummers. Nieuw, maar ook niet zo nieuw want een aantal nummers die op ‘Drums And Guns’ terug te vinden zijn, worden al langer tijdens concerten gespeeld. 

Een eerste koude rilling voelen we bij de aanhef van Dragonfly. Sparhawk en Parker bewijzen nog steeds meesters te zijn in het creëren van prachtige vocale harmonieën. Met haar vertolking van Violence uit ‘Long Division’ bewijst Parker op vlak van zangkunsten –zoals wel vaker- haar partners meerdere te zijn. "You can’t trust violence" wordt als mantra herhaald. 

De intro van Pissing doet ons even terug denken aan Nick Cave’s Stranger Than Kindness. De melancholie en weemoed van Low worden in twee akkoorden gevat. Groeiend vanuit bezwerende, repetitieve gitaar- en baslijnen mondt het nummer minuten later uit in een zee van distortion en hemelse noise.

Sparhawk lijkt een sociale jongen maar blijkbaar is hij de enige. Verder dan een weerpraatje wil het publiek niet gaan. En ach, wie heeft er nu nood aan gesprekken als je in plaats daarvan kunt genieten van Laser Beam. 

Afsluiten doen ze met Murderer een nummer waarop godsdienst en geweld nog maar eens in vraag gesteld worden: "One more thing before I go / one more thing i’ll ask you Lord / you might need a murderer/ someone to do your dirty work / don’t act so innocent / I saw you pound your fist upon the earth / and I read your books / seems you could use another fool / well I’m cruel".