Morrissey
Jeugdidool nog steeds populair
Jan Vael
Aeronef, Euralille (Lille) — 8 november 2008
De vorige en tot nog toe enige keer dat we Morrissey live aan het werk zagen, jaren terug in de Brielpoort te Deinze, maakte hij een eerder teleurstellende indruk op ons. Die werd gelukkig zaterdagavond weggewist, want in l’Aéronef (net over de grens met Frankrijk) was de zingende treurwilg wel in goede doen.
Samen met gitarist Johnny Marr vormde Steven Morrissey in de jaren tachtig de spil van The Smiths, zonder twijfel een van de belangrijkste Britpopbands van zijn generatie. Onderlinge spanningen tussen de protagonisten leidden tot een vroegtijdige split van de groep, nu alweer meer dan twintig jaar geleden. Morrissey stortte zich meteen daarna op een solocarrière die naast pieken ook de onvermijdelijke dalen kende. Aangezien de man binnenkort een nieuwe verzamelaar uitbrengt, verwachtten we in Rijsel heel wat singles en bekende songs te horen. En zo geschiedde.
Geruggensteund door een niet onaardige begeleidingsband (de muzikanten hadden voor de gelegenheid trouwens allemaal eenzelfde das aan), trapte Morrissey, wiens naam reeds op voorhand luidkeels werd gescandeerd door zijn meest devote fans, het optreden ijzersterk af met de oude Smiths-hit How Soon Is Now?. Ook later greep hij nog een aantal keren met succes terug naar zijn roemruchte verleden, onder meer met Stop Me If You Think You’ve Heard This One Before en Stretch Out And Wait. Maar vooral Death Of A Disco Dancer, het enige nummer waarbij het podium tijdelijk - maar wel toepasselijk - in volledige duisternis werd gehuld, groeide uit tot een hoogtepunt van de set.
Die set bestond voor de rest voornamelijk uit prijsnummers van ’s mans recentste albums, zoals First Of The Gang To Die, All You Need Is Me of Irish Blood, English Heart, maar ook ouder werk als het lichtvoetige Why Don’t You Find Out For Yourself?. Bovendien lichtte hij ook al een tipje van de sluier van zijn in het najaar te verschijnen volgende studioplaat, bijvoorbeeld via de gloednieuwe single That’s How People Grow Up. Ook songs als Something Is Squeezing My Skull en Mama Lay Softly On The Riverbed klonken alvast veelbelovend.