Magnapop Oude liefde roest niet

Magnapop

Een kwarteeuw geleden outte de grote Michael Stipe van het al even grote R.E.M. zich als innige fan van stadsgenoten Magnapop. Zijn steun opende vele harten en deuren (pun intended!), maar een paar jaar later deemsterde de band uit Athens, Georgia de vergetelheid in. Tot vandaag in Sint-Niklaas, aan het eind van een tien dagen touren door Nederland en België.

Laten we eerlijk zijn: net als velen verloren ook wij Magnapop rond 1996 uit het oog, na Open The Door en de twaalfde Afrekening-cd. We wisten niet eens dat de band al sinds 2002 terug samen is en kenden noch kochten de laatste platen. Dat hoefde geeneens, want bij de aanvang van het concert zei frontvrouw Linda Hopper - samen met gitariste Ruthie Morris de enige restante van de originele bezetting - dat dat ze materiaal uit de eerste twee platen op de setlist gezet hadden.

Een slimme zet, want het nostalgisch publiek zou vijf kwartier lang uit haar hand eten. "Wie was erbij in 1992 op Pukkelpop?". Nogal wat handen gingen de lucht in zodat Hopper besloot dat het vanavond een soort reünie van die dag was. Jammer dat The Beastie Boys, Teenage Fanclub en Public Enemy - die dag ook in Kiewit - er vanavond niet bij waren. Covergewijs waren Big Star (13) en Fugazi (Song #1) wél aanwezig in Sint-Niklaas. Wist je trouwens dat in 1994, op het toppunt van Magnapops populariteit, het aanstormende bandje dEUS mocht opwarmen voor hen in de Gentse Vooruit?

Een uitverkocht De Casino, allen intussen allang de chiro-uniformpjes ontgroeid, gaf massa's liefde aan de band en kreeg die in tienvoud terug. Destijds was Magnapop een welgekomen vrolijke noot in de donkergrijze, terneergeslagen grungedagen, ook vanavond liep Hopper zichtbaar over van arbeidsvreugde en glunderde ze eigenlijk het hele concert door. Zelfs een zin als: "Your favorite writer died in a car, in a crash", zong ze met een brede glimlach. Hopper klonk trouwens wel fier toen ze vertelde dat R.E.M. die song nog had gecoverd als b-kantje ("Maar ik weet niet meer welke single dat was", gitariste Morris wist wel nog dat het Bad Day uit 2003 was).

Het ene anthem uit een (niet zo) vergeten jeugd volgde het andere op. Garden, Slowly Slowly of Lay It Down (met stagediver) waren kosteloze verjongingskuren. Heel even waren we allemaal terug rijpe tieners en jonge twintigers. Was deze reünie iets waar we al jaren op wachtten? Euhm... Zijn er hele generaties die nu eindelijk oog in oog met Magnapop kunnen staan? Niet echt. Maar was het een gesmaakte trip down memory lane? Vast en zeker!

Foto: Creeping Mac Kroki


February 18, 2017
Christophe Demunter