Lokerse Feesten

De discussie of NERD het zou doen met een liveband dan wel met een dj/geluidskunstenaar, verloor bij het betreden van het terrein in Lokeren al meteen elke bestaansreden. Op het podium prijkten immers twee drumkits. En dat schiep uiteraard verwachtingen. De weergoden bleken de organisatie intussen goed gezind en het festivalterrein bleef droog, ondanks het feit dat het de hele dag door gestortregend had.

Het hobbyproject van producersduo The Neptunes heeft met ‘Seeing Sounds’ niet meteen zijn pièce de résistance uitgebracht. Toch staan er op de plaat enkele prima songs. De sleper Sooner Or Later behoort bijvoorbeeld tot onze favorieten. Maar ook Anti Matter, waarmee de eerste show in België werd aangezwengeld, mag er best zijn.



Dat ‘In Search Of…’, het debuut van de band, hun beste werk bevat, werd nog maar eens in de verf gezet. NERD citeerde immers vooral uit die plaat en die nummers kregen ook duidelijk de meeste respons. Fly Or Die daarentegen, een van de weinige nummers uit de gelijknamige plaat, passeerde ergens halverwege de revue en liet het publiek duidelijk koud.



Terwijl de inbreng van Shae Haley en de extra rapper aanvankelijk nog van tel was, werd de klemtoon naargelang de avond vorderde steeds meer verlegd naar Pharrell Williams. Die toonde zich een getalenteerd volksmenner. Hij haalde fans (uiteraard grotendeels van het vrouwelijk geslacht) uit het publiek om op het podium te komen dansen, hij stelde de band voor tijdens een flauw jazzy intermezzo, hij toonde zijn gespierde torso, hij daagde de enthousiastelingen uit om te crowdsurfen en hij maakte na de bisronde nog een rondje handjeklap langs de eerste rijen. Het publiek slikte het allemaal zonder probleem, ook al was het af en toe behoorlijk over the top.



Muzikaal konden we Spaz wel op prijs stellen, naast Run To The Sun en uiteraard afsluiter Lapdance, waarbij het hele plein veranderde in een wild kolkende oceaan. Op die momenten was de energie haast tastbaar. Maar dat niveau werd nooit aangehouden en dus was het geheel behoorlijk wisselvallig. Ook de hoger genoemde fratsen haalden de snelheid trouwens uit de show.



Everyone Nose en She Wants To Move werden opgespaard voor de toegift, om de spreekwoordelijke kers op de taart te zetten. Na iets meer dan een uur werd er met een korte mix van Seven Nations Army en het refrein uit Everyone Nose een punt gezet achter het spektakel.



NER*D was een aangenaam schouwspel en er zijn die nacht ongetwijfeld hete dromen gedroomd. Maar onvergetelijk kan je het zeker niet noemen. Daarvoor is nu eenmaal meer nodig dan twee drumkits.