NJOY festival

Het is een leuke locatie sixflags om een concert te organiseren. Op dat vlak kunnen we in Belgi wel eens een voorbeeld nemen aan onze noorderburen. En ondertussen weet ik nu ook de weg naar Lowlands, want eind augustus speelt zich op datzelfde terrein dat andere beroemde festival af.

Het festival duurde van 11 tot 14 juni. Ik ging enkel op 12 juni naar dit festival, en eigenlijk ben ik er achterafgezien niet rouwig om.

Het is en blijft een vreemde combinatie om dance, techno, r&b en tal van andere muziekstijlen met Rock, punk, pop en dergelijke te gaan combineren.

De organisatoren hadden echter geld, nog moeite bespaard om de festivalganger bezig te houden en een aangename tijd te doen beleven. Het weer zat echter niet altijd mee, en een aantal fikse regenbuien deden het publiek wel eens vluchten naar eenn droog plekje midden een optreden.

Je had keuze te over. Een live stage, waar ik bijna de ganse dag ben blijven rondhangen, 4N urbanvibes, ID&T radio dance arena, cooldown oranje cafe, dance classics, olas summer dance en de nachtelijke danstent.

Als extraatjes was er een BENQ voetbalcafe, waar, om in de sfeer vann euro 2004 te komen, men samen met zijn vrienden het kon opnemen tegen een aantal goede jeugdspelers. Je kon rustig de Telegraaf lezen in een coole uitgeruste tent, je kon je als dame tot model laten omtoveren (sommigenn geloven echt dat make-up alles kan). Je kon Bungee jumpen, er was een game area en nog veel meer. Eigenlijk te veel als je voor de muziek komt om alles uit te pluizen.

Ik zei het al eerder maar de livestage droeg mijn voorkeur weg.

De opener hier was Hind, jaja ook idool kandidaten worden op festivals in Nederland geprogrammeerd. De show begon slecht voor de dame in kwestie. Gedurende het eerste nummer waren enkel de instrumenten te horen, de zangeres stond nietsvermoedend en vol enthousiasme te zingen voor een gek wordend publiek. Ik hoopte toen ik de rest van de nummers hoorde dat de microfoon weer zou uitvallen, maar helaas. Nuja, je kan niet altijd geluk hebben he.

Daarna mocht Beef aantreden. Met maximale bezieling weten deze jongens SKA, dancehall, funk, rock en underground reggae tot een onweerstaanbare groove te mengen. Een groove die het hele publiek meekrijgt. Een fantastisch optreden, wat bewijst dat de opmars van deze jongens geheel gegrond is.

De volgende was de RMXCRW, een dj/producers-team. Met het mixen van r&b, hiphop, garage, house, jungle, reggae, rock en danceclassics willen ze zich onderscheiden van het overschot van de djs in deze scene. Een relatief strakke set, ingestudeerde danspasjes en een feilloos enthousiasme van de crew kon me toch niet overtuigen. Waar blijft de ruimte voor de improvisatie? Nou het zal hun een worst wezen, want de nice ladys stonden lekker mee te shaken.

Krezip, nou wie kent ze niet, begonnen aan de rockacademy en ondertussen uitgegroeid tot een stevige live-act. Je mag ze dan bekritiseren omwille van hun commercialiteit, maar er was weinig op hun show aan te merken, echt strak. Altijd wel gezellig om lekker mee te schreeuwen. En ja hoor hun grow up to be just like you behoort nog steeds tot het repertoire.

Nederland boven moeten de organisatoren gedacht hebben, vooral de volgende act wou die uitspraak kracht bij zetten. Van Dik Hout, een Nederlandse band die zowat poppyrock nummers speelt. Het is weer eens iets anders, maar not my cup of thee. Vooral de vele liefdesverhaaltjes in de teksten begonnen me op het einde van hun show wel te irriteren. Maar het publiek had een fijne tijd en blijkbaar zijn ze echt wel bekend in eigen land.

Na het lange wachten was de act waar ik het meest naar uitgekeken had aan de beurt. Hoe kan het ook anders de Heideroosjes. Een stressy soundcheck en de stem van frontman Marco die niet meewilde zorgde voor een moeilijke start. Maar deze jongens weten niet van ophouden en ondanks de moeilijkheden konden ze nog een relatief goede set neerzetten. De regenbuien deden een deel van het publiek vluchten, maar wie bleef kreeg gelijk. Roadie Eelco, herstellend van een zwaar verkeersongeluk, was er weer heel even bij en dat was voor de real fans ongelofelijk. Hij hielp zelfs met de backline en filmde het ganse concert. Een hoogtepunt tijdens het optreden was toen Marco het publiek aanmaande om een bungeejumper aan te moedigen, ik was niet graag in zijn plaats geweest. De Heideroosjes staan altijd wel open voor een grap en zelfs op de technotunes tussen de nummers in werd er ruimte gemaakt voor wat improvisatie.

Later op de avond stond Osdorp Posse. Samen te vatten in vettig accent, great guitars, maar soms rommelige shit. Nuja ze kunnen niet allemaal top presteren.

Hoewel het wel fun was uit de bol te gaan was het tijd om huiswaarts te keren.

Ja Brainpower heb ik na het mislukte optreden van ADHD op pinkpop overgeslaan en daar heb ik nog steeds geen spijt van.