Howe Gelb

Gelb, gekleed in jeans en voorzien van een gitaar en een gezonde dosis humor, laveerde met kinderlijke nonchalance tussen zijn drie microfoonstandaards.  Het zeskoppig gospelkoor The Voices Of Praise kronkelde zich ondertussen met een typerend enthousiasme langs Gelbs diepe vocalen.  Voeg daarbij nog een slidegitarist , een drummer en een koorleider die af en toe zijn zangpartij achter de piano verder zet en u ziet een goedgevuld podium voor zich. Ook de bezetting in de zaal was niet min. Zelfs een aantal Noorderburen hadden de weg naar het Noordelijke Venetië gevonden.

 

Zowat het volledige in 2006 uitgebrachte album ‘Sno Angel Like You’ passeerde de revue. Een set die –naar analogie met het album- ook nummers van Giant Sand en Gelbs in '97 aan een hersentumor overleden vriend Rainer Ptacek bevatte. Giant Sand herbergde, naast gitarist Ptacek, tot de midden jaren negentig ook Joey Burns en John Covertino, nu beter bekend onder de noemer Calexico. 

 

Gelbs up-tempo Paradise There Abouts deed ons live onwillekeurig aan Lou Reed denken terwijl het koor met een herhaling van het But I Did Not-refrein in het gelijknamige nummer als Gelbs geweten leek te fungeren. Op het podium wist men zich feestelijk te amuseren en die vonk sloeg over op de aanwezigen.  Of het nu ging om het stevigere gitaarwerk of een jazzy Gelb achter de piano, authenticiteit bleek ook live het codewoord te zijn. Een authenticiteit die wellicht het resultaat is van twintig jaar vakmanschap, van twintig jaar grenzen aftasten en verleggen.

 

Ware het niet dat de samenwerking met het gospelkoor The Voices Of Praise veeleer toevallig tot stand kwam, we zouden luidop durven denken dat God zelf hand had in de geslaagde symbiose.  Toch waren er verdacht weinig ‘Hallelujahs’ en ‘Praise-The-Lords’ te bespeuren. Gelb benadrukte dan ook graag dat het helemaal niet zijn bedoeling was gospelnummers te maken. De acht nummers die hij schreef met The Voices of Praise in gedachten waren voornamelijk een klankkleurexperiment tussen zijn stem en die van de leden van het gospelkoor.  De combinatie Gelb – gospel mocht dan al niet meteen voor de hand liggen, de inventieve cocktail van stijlen en stemmen bleek te werken, zonder geforceerd te klinken.

 

Tijdens het eerste bisnummer nestelde Gelb zich achter de piano. Naast een uitstekend songschrijver bleek er ook nog een begenadigd pianist in hem te schuilen. Zelfs nadat, na een eerste reeks bisnummers, de klankband en het zaallicht al hun begeleidingsmars naar de uitgang hadden ingezet, bleef het gejoel aanhouden en keerden Howe en co nog terug voor tweede rondje.

 

De tournee met het gospelkoor startte vorig jaar in Brussel en loopt nu stilaan op zijn laatste benen. Wij kunnen wel een waardige afsluiter verzinnen… zo ergens tussen zes en acht juli…