Kosheen
Terug van even weggeweest
Jan Vael
Ancienne Belgique, Brussel — 8 november 2008
Het Britse trio Kosheen was aan het begin van deze eeuw met pakkende, energieke songs één van de eerste groepen die hitparadesucces had met drum ‘n’ bass. Intussen is de groep, genoemd naar de combinatie van de Japanse woorden voor oud en nieuw, ontegensprekelijk uitgegroeid tot één van de belangrijkste vertegenwoordigers van de elektronische rockscene. Naar aanleiding van het verschijnen van hun derde album 'Damage' concerteerden ze op 1 mei in de Ancienne Belgique, en bevestigden hierbij hun uitstekende live-reputatie.
Uit elementaire beleefdheid willen we eerst nog een paar woorden wijden aan support The Vincent Black Shadow, al valt het ons moeilijk dit Canadese gedrocht niet compleet de grond in te boren. Een kruising tussen het slechtste van No Doubt en Evanescence komt wellicht nog het best in de buurt van een passende omschrijving. Wie dit goed vond, moet dringend een afspraak maken met zijn of haar gehoorspecialist. En ja, het zangeresje deed weliswaar haar best, maar wij sloten onze ogen en probeerden ons voor te stellen dat ze iéts uitstraalde. We hebben echter nog altijd niet achterhaald wat precies.
Het succesverhaal van Kosheen gaat terug tot 1998, want dan ontmoeten producers Mark Morrison en Darren Beale in Bristol de uit Wales afkomstige zangeres Sian Evans. De twee zijn, onder hun respectieve alter ego’s Substance en Decoder, op dat moment al veteranen van de hardere drum 'n' bass. Hun nieuwe project klinkt evenwel meteen toegankelijker dan Breakbeat Era, Goldie en Reprazent tesamen. De folky songs van Evans blijken perfect te passen bij de elektronische ritmes van Morrison en Beale, en de catchy singles uit het debuut ‘Resist’ (2001) veroveren stormenderhand de hitlijsten. Het album bevat tevens enkele langzamer nummers met een triphop-groove, en op opvolger 'Kokopelli' (2003) worden ook gitaren en eerder donkere klanken aan de Kosheensound toegevoegd.
Na vier jaren van relatieve stilte keert de band nu terug met het nieuwe album ‘Damage’, waarop hun poppy en hitgevoelige geluid verder uitgekristalliseerd wordt. Op het podium van de AB zagen we een volledige live line-up (drums/bas/gitaar/elektronica/zang) die prima op elkaar ingespeeld bleek, en de gespeelde nummers werden visueel ondersteund door knappe videoprojecties. Ofschoon we nog niet goed vertrouwd waren met de nieuwe tracks, doorstonden pareltjes als de single Overkill, Guilty en Damage de livetest met glans. Het enthousiasme van de dynamische frontvrouw Evans werkte aanstekelijk, en het nieuwe materiaal werd slim verweven met de hits uit de vorige platen. Bij bekende songs als Hide U, Catch, (Slip & Slide) Suicide en Hungry ging de zaal dan ook collectief uit de bol. Voorspelbaar, maar daarom niet minder van harte.