Flip Kowlier

Diversiteit en gezelligheid, dat waren de twee hoofdthema's van de avond. De zaal was jammer genoeg slechts half gevuld, maar dat deed zeker geen afbreuk aan de sfeer. Het werd er alleen maar knusser op. In het publiek een mengelmoes van stijlen en personen: de jonge dertiger om zich te kunnen weerspiegelen aan Flip; tieners en twintigers om zich te amuseren met de fratsen van "dien van 't hof van commerce"; ouderen vanwege het kleinkunstaspect; West-Vlamingen en Gentenaren om Flip als één van hen op te eisen; Nederlanders uit Eindhoven om zichzelf belachelijk te maken en een eenzame Japanner die er waarschijnlijk niet te veel van begreep. Of misschien juist wel... 



De diversiteit was al van in het begin te merken aan de muzikanten. Gitarist en fenomeen Lazyhorse had een resem tokkelinstrumenten mee, de percussionist speelde zowat alle slaginstrumenten en daar bovenop nog eens viool. De bassist kon zowel met zijn stem, basgitaar als contrabas uit de euh voeten en om het geheel compleet te maken speelde Flip dan nog eens afwisselend op zijn akoestische en elektronische gitaar en haalde soms zelfs zijn mondharmonica en diamonica boven.



Maar uiteraard ben je niet veel met al die instrumenten als je er niets mee doet. Ook dat was geen probleem. Met een afwisseling tussen klassiekers uit de vorige albums en nummers van het nieuwe kreeg Flip Kowlier het publiek volledig met zich mee. De nieuwelingen werden hier en daar meegelipt maar bekendere hitjes genre Een Welgemeende Fuck You en In de Fik werden uit volle borst meegezongen, ondanks de taalbarrière. Even leek het zelfs op een miniversie van Vlaanderen Zingt. En zelfs de Japanner deed een poging om mee te zingen.



Een goede keuze trouwens, om te zorgen voor afwisseling in de nummers, want zo kreeg het publiek een mix van stijlen voorgeschoteld die niet ging vervelen. Kleinkunstnummers op zijn Willem Vermanderes, stevige rocknummers, melancholische liederen en zelfs reggaedeuntjes. De band was zelfs zo vriendelijk af te sluiten met No Woman No Cry van Bob Marley. En everything was alright! Flip Kowlier is duidelijk naar een hoger, meer volwassen niveau gestegen en dat blijkt uit zijn nummers en manier van brengen. Zijn ludieke intermezzo's en gepalaver met het publiek toonden dan weer aan dat hij nog steeds één van ons is. Een iptred'n lik da 't moe zien!