Einst

Nog geen instortingsgevaar

Jan Vael
Ancienne Belgique, Brussel8 november 2008

Zonder enige overdrijving kunnen we stellen dat Einstürzende Neubauten een van de belangrijkste bands is die de Duitse avant-garde ons schonk. We waren zestien toen we in ’89 hun album ‘Haus der Lüge’ kochten, en sindsdien willen we nergens anders meer wonen. Om maar te zeggen dat een plaat of een concert van het Berlijnse collectief telkens weer een gebeurtenis is om vol verwachting naar uit te kijken en dus waren we op woensdag 21 mei tijdig naar Brussel afgezakt.

Geen overbodige luxe, zo bleek algauw, want de invloedrijke groep begon reeds om kwart na acht aan haar performance. Gevolg was wel dat we daardoor het grootste deel van de set van support act White misten en we waren duidelijk niet de enigen. Misschien de aanvangsuren in het vervolg iets beter communiceren? Veelbetekenend was alvast dat dit charmante Chinese duo vanavond doorgaans industriëler klonk dan grote inspiratiebron Neubauten zelf, al zegt dat meteen ook veel over de muzikale evolutie van de Duitse pioniers.

Einst
 
Aanvankelijk zetten frontman Blixa Bargeld (van ’83 tot ’03 ook de trouwe spitsbroeder van Nick Cave in diens Bad Seeds) en zijn kompanen zich middels snoeiharde mechanisch geproduceerde geluiden, dissonante gitaarakkoorden en luid gescandeerde teksten resoluut af tegen de bestaande amusementsmuziek.

Vanaf ‘Silence Is Sexy’ (2000) ruimen ze steeds vaker plaats voor geraffineerde en meer conventionele songstructuren en bewijzen daarmee hun vitaliteit en creativiteit. Het jongste Neubautenalbum ‘Alles Wieder Offen’ wordt door velen zelfs hun meest toegankelijke werk tot nog toe genoemd en misschien kan de groep daardoor wel een nieuw publiek aanboren.  
 
Blixa en co hebben alleszins een speciale band met de Ancienne Belgique, waar ze in het recente verleden zowel hun twintig- als hun vijfentwintigjarig bestaan vierden en ook een live-album opnamen. In de eenentwintigste eeuw blijven Einstürzende Neubauten trouwens innoveren met hun zogenaamde supportersysteem, waarbij de fans via de website op voorhand een bepaald bedrag betalen in ruil voor een (exclusieve) cd, dvd, digitale downloads, live webcasts, chats met de bandleden, enz.  Ook 'Alles Wieder Offen' kwam op deze manier tot stand.

Tijdens tournees hebben ze bovendien al jaren hun eigen cd-persingfabriekje bij, waardoor ze meteen na afloop het geregistreerde concert reeds te koop kunnen aanbieden. Bargelds verwijzingen naar de merchandisingstand waren woensdagavond dan ook legio.
 
De eigenzinnige zanger-gentleman was overigens opvallend goedgeluimd, complimenteerde het Belgische publiek en maakte bij herhaling grapjes. Puur muzikaal was er naar goede gewoonte weinig of niets af te dingen op het optreden, dat voornamelijk opgehangen werd aan ingetogen pareltjes uit de laatste albums.

Liefhebbers van fulminerende percussie en het karakteristieke industriële instrumentarium (tegenwoordig vooral kunststofbuizen) van de groep konden zich dan weer uitleven tijdens explosieve nummers als bijvoorbeeld Let’s Do It A Dada, afsluiter Ich Warte of bis Alles.
 
In diezelfde bisronde mocht Shenggy, de vrouwelijke helft van voorprogramma White, een paar seconden komen meezingen en hadden de Neubauten nog een andere verrassing in petto. Op basis van een zelf gecreëerd, bizar kaartspel werd ter plekke een nieuwe song gecomponeerd en live uitgevoerd, en dat ging deze meesterimprovisatoren zoals verwacht erg goed af.

We waren opnieuw getuige van een prachtig optreden. Dit monument staat voorlopig nog lang niet op instorten.
← Terug naar overzicht