Dive
Raid op dansspieren
Jan Vael
JC Moevement, Lier — 8 november 2008
Op de vooravond van de dag van de arbeid stond er nog een vermoeiende klus aangekruist in onze agenda, met name het beste van onszelf (of toch van onze danskunsten) geven bij wijze van aanmoediging voor vijf Belgische elektronische projecten. De Body Beats Night met onder meer Dive en RevCo Sound-System palmde toen jeugdcentrum Moevement te Lier in, en die naam was op zich al een prima aanduiding van waaraan we ons zoal mochten verwachten.
De festiviteiten werden geopend door Devoted Symbols, een lokaal tweemanschap. Zij vielen vooral op door de - in tegenstelling tot de andere musici die avond - geheel in het wit geklede, slungelachtige zanger. Muzikaal zijn ze duidelijk nog een beetje op zoek naar een eigen identiteit: we hoorden flarden synthpop, electro en breakbeats/dance, en daarnaast ook enkele aanzetten tot goede songs (vooral Fighting Animals bleef hangen). Niet memorabel, maar ook niet onverdienstelijk.
Pressure Control greep vervolgens op overtuigende wijze terug naar old school electro, een genre waarin wij Belgen toch altijd geëxcelleerd hebben. Het songmateriaal van dit duo, vocalist Gin Devo (ex-Vomito Negro) en percussionist Peter Mastbooms, klonk afwisselend donker, sfeervol en behoorlijk dansbaar. De Vomito Negro-fans werden op hun wenken bediend via de klassieker Dare, en als bisnummer werd warempel Siouxsie And The Banshees’ culthitje Red Light nog eens afgestoft. Een meer dan aangename eerste kennismaking wat ons betreft, die gerust een vervolg mag krijgen in de nabije toekomst.
Hierna was het de beurt aan RevCo Sound-System, het nieuwste vehikel van duivel-doet-al Luc Van Acker, een man die regelmatig omschreven wordt als de godfather van de Belgische alternatieve muziekscene. Hij is vriend aan huis bij Al Jourgensen (Ministry) en Trent Reznor (Nine Inch Nails) en maakte ooit deel uit van baanbrekende bands als Arbeid Adelt! en Revolting Cocks. Ter promotie van het onlangs verschenen remixalbum ‘The Cocktail Mixxxes’ van laatstgenoemde formatie, besloot Van Acker live de hort op te gaan onder de naam RevCo Sound-System. Samen met een aantal gelegenheidsbegeleiders zette hij een luide maar straffe set neer vol Revolting Cocks-klassiekers, waarbij vooral de leuke cover van Do Ya Think I’m Sexy? (Rod Stewart) en het ultiem dansbare No Devotion nog een tijdje bleven nazinderen.
Ook met de aanwezigheid op de affiche van topact Dive waren we erg in onze nopjes, gezien het alweer enkele jaren geleden was dat we deze rasperformer nog eens live aan het werk zagen. Dirk Ivens, ooit nog de ene helft van het legendarische The Klinik, stampte in 1990 zijn soloproject Dive uit de grond en oogstte onmiddellijk veel bijval in undergroundkringen met zijn krachtige, energetische liveshows waarin penetrerende stroboscopen alomtegenwoordig zijn. Ook zijn muzikale stijl, een eigenzinnige interpretatie van donkere en minimale electro, is ondertussen herkenbaar uit de duizenden en een waar kwaliteitsmerk. Ivens kan voor zijn optredens na al die jaren dan ook putten uit een indrukwekkend aantal culthits, die elkaar in sneltreinvaart opvolgen en de fans moe maar voldaan achterlaten. Bloodmoney, Dark Room, Lies In Your Eyes en een cover van Dirks jeugdhelden Suicide als bisnummer waren slechts enkele van de vele hoogtepunten in Lier. We mogen dus spreken van een geslaagd mini-festival, dat zeker voor herhaling vatbaar is.
Ook met de aanwezigheid op de affiche van topact Dive waren we erg in onze nopjes, gezien het alweer enkele jaren geleden was dat we deze rasperformer nog eens live aan het werk zagen. Dirk Ivens, ooit nog de ene helft van het legendarische The Klinik, stampte in 1990 zijn soloproject Dive uit de grond en oogstte onmiddellijk veel bijval in undergroundkringen met zijn krachtige, energetische liveshows waarin penetrerende stroboscopen alomtegenwoordig zijn. Ook zijn muzikale stijl, een eigenzinnige interpretatie van donkere en minimale electro, is ondertussen herkenbaar uit de duizenden en een waar kwaliteitsmerk. Ivens kan voor zijn optredens na al die jaren dan ook putten uit een indrukwekkend aantal culthits, die elkaar in sneltreinvaart opvolgen en de fans moe maar voldaan achterlaten. Bloodmoney, Dark Room, Lies In Your Eyes en een cover van Dirks jeugdhelden Suicide als bisnummer waren slechts enkele van de vele hoogtepunten in Lier. We mogen dus spreken van een geslaagd mini-festival, dat zeker voor herhaling vatbaar is.