Pukkelpop 2016

Op het podium van de Dance Hall verhief zich een man uit het volk. Hij wandelde naar de dj-booth en wist met één zeemzoete zanglijn onmiddellijk alle vrouwen in trance te brengen. Zijn naam was Craig David, en hij bewees dat oude fietsen ook nog goed bollen.

Wat een toestanden tijdens de show van Craig David. We hebben jongemannen gezien die tegen hun zin werden meegesleurd, koppig statisch bleven staan, maar enkele minuten later zonder gène stonden mee te kwelen met TLC. Want vergis je niet: Craig David kwam een dj-set brengen. Dat wil zeggen dat hij sommige eigen nummers in originele vorm bracht, andere recycleerde op een populaire beat en de set vulde met de r&b-klassiekers, die je wekelijks in de Carré kan horen. Het kirren der vrouwen was haast niet uit te houden.

Who's That Girl, No Scrubs tot zelfs Love Yourself van Justin Bieber; de handen gingen gezwind in de lucht, de rokjes werden korter en de mannen handtastelijker. Craig liet er echt geen gras over groeien, gunde zichzelf nooit een moment van rust en behandelde het "rewinden" en de andere effectenknopjes op het mengpaneel als een vrouwenlichaam dat zachtjes ingewreven moest worden met after-sun.

Maar het mooiste moment kwam er tijdens 7 Days. De cameraman, tijdens het hele optreden niet vies van wat hitsig vrouwvolk, wist enkele dames op de gevoelige plaat op de eerste rij vast te leggen. Niet meezingend of wild dansend en zwierend met de haren zoals we voorheen zagen. Maar met open mond en fonkelende ogen, starend naar een god, opgetrokken uit Moët & Chandon en Ferrero Roche chocolade. Een beeld die het hele optreden samenvatte.

Craig David was passioneel, entertainend en goedkoop tegelijkertijd. Een optreden minstens zo slim als de omvang van zijn ballen. Als daar maar geen kinderen van komen.