Anthony Rother

Na haar opening in 1994 groeide de Fuse in sneltempo uit tot het mekka voor elke rechtgeaarde technoliefhebber in ons land. Zowat elke dj met naam stond er reeds achter de draaitafels, en de club verwierf dan ook algauw een internationale kwaliteitsreputatie in de scene. Om een idee te geven: momenteel behoort ene Dave Clarke tot de vaste residents van de Fuse. Toen wij er zaterdag arriveerden, was Deg (een van de andere residents en in ’91 een van de allereerste Belgische techno deejays) dan weer volop bezig met de publieksopwarming. Daarna werd die taak met het nodige enthousiasme overgenomen door Frank Kusserow, een van de dj’s annex producers die momenteel onderdak gevonden heeft bij het Datapunk-label van centrale gast Anthony Rother.

 

Hoogtepunt van deze “We Are Punks party” was uiteraard de liveset van Rother zelve. Deze Frankfurter wakkerde rond de millenniumwisseling, samen met een aantal andere artiesten, de interesse in elektro binnen de technoscene weer aan en heeft reeds enkele schitterende albums uitgebracht. Bovendien is hij een van die creatievelingen die zich niet wil beperken tot dj-sets, maar ook met de regelmaat van een klok live optreedt. Dat laatste was dus ook zaterdag het geval, naar aanleiding van het verschijnen van de nieuwe labelcompilatie ‘We Are Punks’ op Datapunk.

 

Rother ging relatief rustig van start, maar bouwde zijn set intelligent op naar een knappe climax. Machinale, melodieuze en tegelijk melancholische elektro blijft vooralsnog zijn handelsmerk, en af en toe voegt hij daar robotachtige vocalen aan toe - niet zonder reden noemt hij Kraftwerk zijn belangrijkste inspiratiebron. Met opzwepende tracks als Father en Punks slaagde hij er wonderwel in de discotheek tot het kookpunt te brengen, en ook bij ons toverde hij een gelukzalige glimlach op het gezicht en het onvermijdelijke zweet op het voorhoofd.