An evening with Joan As Police Woman (e.a.)

Het was exact een jaar geleden dat Joan As Police Woman de laatste keer in de Gentse handelsbeurs stond. Deze keer mocht ze zelf over haar support acts beslissen en zoals het echte vrouwen betaamt, kon ze blijkbaar niet kiezen. Ze ging dan maar voor het ‘breng eens je vrienden mee’-concept. De eer viel te beurt aan Peggy Sue And The Pirates en Mark Eitzel.

Een podium met twee stoelen spreekt nooit echt aan. Hoe kan iets geweldig nu al zittend gebracht worden, vragen we ons dan af. Blijkbaar kennen de twee dames op het podium het antwoord, want al zeer vroeg in de set kunnen ze ons bekoren. Peggy Sue And The Pirates, oftewel twee jonge vrouwen met één gitaar, één kazoo maar vooral met twee fantastische stemmen, geven de aftrap van de avond. De eerste drie songs zijn nog een beetje een ontdekkingsreis door een woud van originele geluiden, ritmisch stemgebruik en ontwapende, onschuldige teksten.

Na die inloopperiode is het  tijd voor een gitaarwissel en volgt het echte werk. Als Television, de eerste single van het te verschijnen album, begint, valt onze euro. Peggy Sue doet ons namelijk denken aan die andere originele grootheid, Regina Spektor. Met de tekst van The Ballad Of Superman dragen onze dames het publiek onmiddellijk op beide handen. "I keep being played by all the different actors/some of them are great/ and some of them are wankers". Veel kans dat je in Gent en omstreken de komende dagen mensen onverwacht deze tekst hoort zingen. Peggy Sue And The Pirates vormen de perfecte mix van muzikale speelsheid en oprechtheid. Ons hebben ze alvast mee op hun boot gekregen.



De vreemde man met de hoed – het had een nummer van Ann Christy kunnen zijn – is Mark Eitzel, onze volgende gast van vanavond. Terwijl Peggy Sue volop een carrière aan het opstarten is, heeft Eitzel al heel wat achter de rug. Als mede-oprichter van de American Music Club en met reeds negen albums op zijn naam is hij niet aan zijn proefstuk toe. In Gent zouden we hem dit echter niet hebben meegegeven. Bij het begin van de set klinkt Eitzel nog vrij overtuigd van zichzelf met de woorden “It’s all gonna happen”. Laat maar komen, denken we bij onszelf. Maar er gebeurt niets. Eitzel brengt een opvolging van eentonige nummers die naar geen enkel hoogtepunt toe werken. Snel lijkt hij dat zelf ook op te merken en hij verzekert er ons van dat hij niet te lang op het podium zal staan. Zijn bindteksten zijn vooral een uitdrukking van zelfmedelijden en, ook al lijkt dit soms terecht, het gaat uiteindelijk snel vervelen.

De set kan ons nooit volledig bekoren. Als hij uiteindelijk plaats maakt voor de volgende gaste zijn we daar dan ook niet rouwig om.



Vorige keer zorgde Joan As Police Woman nog voor een propvolle handelsbeurs in gezelschap van haar eigen band, dit keer gooit ze het over een andere boeg door haar vrienden uit te nodigen. Joan geeft het gezelschap de naam Freak Diva’s. Even vragen we ons af hoe Mark Eitzel in dit plaatje past, maar geven dat al snel op als Joan aanvangt met Flushed Chest. Hierbij vergeet ze even de tekst, maar op haar eigen manier praat ze zich er uit. Het publiek maalt er niet om. Het ultieme bewijs dat Joan nog steeds geliefd is in België.Toch kijken we met z'n allen heel erg uit naar de opvolger van haar debuut ‘Real Life’.



Een setlist met de gebruikelijke nummers zoals The Ride, Christobel en We don’t own it, afgewisseld met de bindteksten waar ze uitgebreid haar liefde voor Gent uitspreekt: het is het gebruikelijke recept voor een Joan As Police Woman show, maar toch is het publiek even enthousiast als al die vorige keren. Nieuwkomers No Question en ook Star Of My Heart, dat ze aankondigt als het ultieme ‘make-out’-nummer, vormen een welgekomen afwisseling met de gebruikelijke set. Joan, gehuld  in een goudkleurige jurk en bloedrode panty’s, verlaat het podium onder een daverend en welverdiend applaus. Maar Joan zou Joan niet zijn als ze niet terugkwam voor een paar encores. In dit geval kregen de lullaby To Survive en Take Me de eer. En die betekenden ook meteen het einde van alweer een prachtig Joan As Police Woman concert.



De soloprestatie was misschien niet zo subliem als waar ze ons bij het vorige bezoek aan de Handelsbeurs op trakteerde; maar samen met de andere Freak Diva’s was ze toch goed voor een hoogstaande muzikale avond. Wij onthouden van dit alles vooral die fantastische nieuwkomers. Houd ‘Peggy Sue And The Pirates’ heel goed in de gaten, want die laten zeker en vast nog van zich horen.