Woolvs - #WeekVanDeBelgischeMuziek26 - Wat je altijd al wilde weten...

Uiteraard konden wij niet zomaar aan de Week Van De Belgische Muziek voorbij. Dus staken wij de koppen bij elkaar op zoek naar enkele rake vragen voor een keur aan bekendere of onbekendere Belgische bands en artiesten. Klaar voor even onverwachte antwoorden? Het 'Large Ensemble' van Woolvs, dat zijn drieëntwintig muzikanten. Wij zagen hen nog niet zo lang geleden die krachtpatserij live brengen en waren onder de indruk. Dus hoort die band hier helemaal thuis. 

Kunnen jullie één nummer in je catalogus aanstippen, waar je heel trots op bent en dat je eigenlijk een beetje miskend vindt, een B-kantje, een geflopte single, een demo, die nooit werd uitgebracht?

Willem Malfliet: Eigenlijk niet, ik heb intussen een gezonde verhouding met mijn eigen werk en de perceptie ervan. Een nummer kan tegelijkertijd het belangrijkste en het banaalste ter wereld zijn.

Wat was jullie vreemdste optreden?

Vorig jaar heb ik met Adia Vanheerentals' band Bodem voor gedetineerden opgetreden in de gevangenis van Leuven Centraal. Hoewel het een confronterende ervaring was, was het concert fijn en het contact met de mensen hartelijk. We werden geïnterviewd door Jail TV, de in-house tv-zender door en voor de gedetineerden, die samen met de catalogus van de Leuvense bib het gros van het entertainment voor de bewoners vormt. Internet is er niet, behalve voor het schoolwerk van enkele op afstand studerende bewoners. Culturele activiteiten en samenwerkingen met organisaties van buiten de gevangenismuren zijn er van grote sociale waarde. Daar zou meer in moeten geïnvesteerd worden.

Hoe zijn jullie bij je bandnaam uitgekomen? Was dat meteen jullie keuze? Hoe zit dat precies?

Het woord Woolvs heb ik bedacht in najaar 2016 in Kopenhagen, ergens opgeschreven tussen andere vrije associaties in een schriftje dat ik intussen al lang kwijt ben. De betekenis is me zelf nooit heel duidelijk geweest, maar ik hield van de vorm van de letters. Het werd al snel de verzamelnaam voor de Engelstalige nummers, die ik toen begon te schrijven. Intussen ben ik er aan gewend geraakt en zie ik vooral de voordelen van de continuïteit van zo'n naam over een lange periode.

Dat er online een subcultuur bestaat waarin ook de sociaal giftige 'alfa' macho zich identificeert met de wolf, daar was ik me toen nog niet van bewust. Sinds ik dat weet, ervaar ik de wolvenconnotatie van deze bandnaam als een positieve herinterpretatie. Ik geloof niet dat de wolf zelf ervan zal wakker liggen.

Het bijvoegsel 'Large Ensemble' spreekt voor zich, denk ik.

Welke Belgische plaat van voor je geboorte had je graag zelf gemaakt willen hebben? Waarom?

Aksak Maboul - 'Un Peu De l'Âme Des Bandits' (1980)

Die ben ik sinds vorige maand veel aan het beluisteren. Ik vind het een prachtig album. Het zit vol donkerte, muzikale fratsen, verregaande compositorische contrasten en avantgardistische productionele keuzes. Mocht ik dit album voor het maakproces van 'Large Ensemble' ontdekt hebben, zou het zeker een inspiratie zijn geweest.

Hebben jullie een relikwie waar je erg aan gehecht bent (een instrument waar je iets mee hebt, een poster of concertticket van je eerste of een specifiek optreden, ...)?

Spullen zijn maar spullen, maar ik hou wel van mijn gitaar. Een baby-blauwe, goedkope Danelectro heruitgave van een sixtiesmodel. Het is een plastieken instrument met een heel specifieke, korrelige klank. Ik grijp er steeds naar terug, omdat de gitaar heel comfortabel speelt en op een manier resoneert, die dicht ligt bij wat ik hoor in mijn hoofd.