Von Veh

De Amsterdamse alternative indie-rockband Von Veh heeft na drie ep’s en meerdere singles een volwaardig album uitgebracht. Het negen nummers tellende album staat bol van de rauwe songs, vol van intensiteit en emotie, iets wat de band nooit heeft geschuwd.

Von Veh bleef zo trouw aan de eigen stijl, maar de vier muzikanten (Mariska Lie A Ling - zang, Ron Broekhuizen - Bas, Jan Willem Mulder - drums en Ivan Lie A Ling - gitaar) hebben tevens gebruik gemaakt van side-effects en extra gitaren om de songs net even dat extra te geven dat het nodig had. Wij spraken met de frontvrouw.

Wat meteen opvalt, nog voor de naald de groeven raakt, is het artwork van jullie plaat. Wat een sterk beeld!

Mariska Lie A Ling: Ja, het hart staat centraal in elk nummer, vandaar. Wel telkens op een andere manier. In openingsnummer Unreal gaat het om hartzeer, evenals het gevoel van onwerkelijkheid ervan. Floating komt recht uit mijn hart en Perpetuum bewijst dat een gebroken hart niet altijd helemaal geheeld is, zelfs als je in een nieuwe relatie zit. Dat kent zijn vervolg in Underscore, waarin ik het heb over hoe “heartbreaking” het kan zijn als oude dromen plots weer opduiken. De meest hartverstikkende ervaring verwerkte ik dan weer in All Evidence, een song over hoe een trainer in de sportschool meer wilde dan enkel trainen en ik me afvroeg of het aan mij lag. Had ik dan toch de verkeerde signalen uitgezonden? Niet dus, maar ja…

Ik heb het artwork zelf verzonnen, trouwens. Ik droomde ervan hoe het moest zijn. Ik kocht een klein aquarium en vulde dat met water en had een hart gekocht bij de feestwinkel en dat hield ik vast en drukte ik, snel onderdompelend naar beneden in het water. Ivan (gitarist, nvdr) heeft daarvan foto’s gemaakt, zodat je ook goed de bubbels zag. Onze drummer Jan Willem heeft de foto bewerkt en het is precies geworden hoe ik had gehoopt.

De negen nummers op de plaat zijn dus eigenlijk helemaal geen “Imaginary Songs” zoals de titel van de plaat doet vermoeden?

Nee, die woorden komen uit Underscore. Soms zijn liedjes nodig om de realiteit te verwerken. Zo was ik de afgelopen tijd best naar de klote. Ik luisterde veel naar Radiohead, liedjes als All I Need en Videotape, om de donkere dagen door te komen, maar ook Mrs. Jones van Hole. Maar wees gerust: de teksten van onze nummers zijn allemaal gebaseerd op mijn roerige leven. (lacht).

Underscore is gebaseerd op een terugkerende droom die ik als kind vaak had. Ik was als meisje alleen in een bos, er kwam iemand aan en ik probeerde me achter een boom te verschuilen. Uit angst probeerde ik dingen te visualiseren en ook aan songs te denken om maar niet bang te zijn. Ik zing ook over: “It never had a radical design.“ Met die woorden verwijs ik naar Radical Design, een van de oudere Von Veh-nummers. Ik moest vooral stil zijn om maar niet gehoord en gezien te worden in dat bos. Dat komt terug in het refrein: “I had a scène that’s silent in my goal / It could have been a fight for so long”.

Toen wist ik nog niet dat de droom vandaag terug zou komen en dat het dus toch een langlopend gevecht zou worden. Ik dacht echt dat het iets van vroeger zou zijn en blijven, maar niets bleek minder waar: “Everything could have been fine / And that in front of the images.” Dat is dus de persoon of zijn wellicht de personen voor wie ik zo bang was en mij ging verschuilen. “I never understood I had to hide.” Maar ik deed het wel want het voelde niet goed als ik mezelf zou tonen als de personen eraan zouden komen. Ik begreep het niet maar ik wist wel dat ik me niet moest laten zien. De “imaginary friends” zijn knuffels maar ook bepaalde personen bij wie ik mij veilig voelde.

Tegenwoordig heb ik echte vrienden en live ga ik altijd hier het publiek in om de fans en vrienden, die er die avond zijn, te knuffelen of een kus te geven. Ik speel dit nummer zo graag live!

Jullie hebben een aantal songs, die al eerder als single verschenen, mee opgenomen op het album. Een bewuste keuze?

Jazeker! Die songs verdienen het om meer gehoord te worden, ook al deden sommigen het al niet onaardig in alternatieve hitlijsten. All Evidence stond er acht weken in en behaalde een vijfde plek, en Unreal is ons meest gestreamde nummer met ruim zesenveertigduizend afspeelbeurten!

Heb je zelf favoriete nummers?

Ja, ik heb wel twee favorieten van het album. Als ik echt zou moeten kiezen is Unreal echt mijn favoriet. Mijn persoonlijke tweede is All Evidence. Zo persoonlijk en zo to the point hoe ik die fucker uit de sportschool heb beleefd en hoe snel dit nummer is ontstaan. Ik sta er zelf nog altijd van versteld. De tekst kwam als vanzelf naar boven, streek zo op me neer. Op Unreal kreeg ik trouwens een hele mooie reactie van iemand die net de diagnose kanker had gekregen, wat zo onwerkelijk voor hem voelde. Zo mooi dat mensen hun eigen interpretatie kunnen hebben bij nummers van ons. Daar waar ik altijd zo’n steun en comfort heb gevoeld bij andere songs van andere bands. En nu is het andersom. Hoe mooi is het dat anderen nu troost putten uit onze songs?

Zo komen we terug bij het hart als symbool. Het staat ook voor liefde.

O ja, het hart heeft zoveel betekenissen. Zoveel spreekwoorden ook die er over gaan: luister naar je hart, hartzeer hebben, hartverstikking en hartverscheurend maar ook hartverwarmend. Het nummer Expo gaat over de liefde. Ik stel mezelf de vraag: Als je jezelf helemaal geeft, is dat dan juist goed of niet? “Nothing happened to the core”. Ik probeer mezelf te overtuigen: investeer in deze, het is het waard. “Put in a little something, like more input!” Maar ik twijfelde. “I had to know the vibe we’re making”. Het leuke vind ik zelf dat ik in de tekst flarden heb gebruikt uit andere Von Veh-songs, zoals “Let love float again”, maar ook “Reverse again… Atone”. Ik heb dat procedé een paar keer toegepast op de plaat. De echte fans zullen het wel ontdekken.

Kunnen die fans jullie ook live zien?

Natuurlijk! We hebben in de nabije toekomst al een aantal shows gepland. Op 9 mei komen we naar Utrecht samen met Chasing Mavericks, de week daarna, op 14 mei, spelen we in Hilversum. Zaterdag 30 mei wachten ze op ons in Zaandam en op 26 juni spelen we een thuismatch in Amsterdam. Daar mogen natuurlijk nog gerust wat shows bij. We speelden bijvoorbeeld nog maar een paar keer bij jullie in België, maar dat was telkens een warme ervaring die deugd deed aan - jawel - ons hart (knipoog).