Haeyeon J. - 'LIKE A BIRD'

Het is niet al te vaak dat je een artiest tegenkomt met een volkomen authentiek geluid, schijnbaar vanuit het niets, met een vanzelfsprekendheid die je doet twijfelen: is dit werkelijk een debuut?

Haeyeon J. (voluit Haeyeon Jang), een Nederlandse elektropopartiest, producer en muzikante is er zo één. Op debuut-ep 'LIKE A BIRD' experimenteert zij volop met eleKtronica, stemmen en meer traditionele instrumenten. Het resulteert in een akoestische klankrijkdom, die aanvankelijk experimenteel aandoet, maar gaandeweg steeds vertrouwder klinkt. In de verte doet de muziek soms denken aan Cosmo Sheldrake, ook zo’n multi-instrumentalist die zich niet gemakkelijk in een hokje laat stoppen.

Over de volgorde van de zes nummers is goed nagedacht. Geboren in Zuid-Korea en opgegroeid in Nederland, klinkt Haeyeon J.’s eersteling als een autobiografische en multiculturele soundtrack. Met de nodige fantasie herkennen wij een ontwikkeling van (piep)jong naar volwassen en van oost naar west.

In het speelse openingsnummer, Run, Deer, Run!, klinkt onmiskenbaar Zuid-Korea door. Bovenop de fraai gearrangeerde violen klinken flarden kindergegiechel en -koortjes. Everybody Loves Me zit vol kleine motiefjes en soundscapes over een elektronische beat. Laag voor laag bouwt Haeyeon J. aan een kruidige mix. Het letterlijke middelpunt van de ep is Bubble Bubble, een meer dan zes minuten durend drieluik van losstaande stukken. Na de eerste twee, die bol staan van de tapeloops, weirde koortjes en op hol slaande elektronica, sluit Bubble Bubble af met een heus liedje, live en krakkemikkig opgenomen als een demo, inclusief ruis en gekraak. Iets dergelijks hoorden wij eerder Adrienne Lenker doen, op 'Live At Revolution Hall'. Intiem en intrigerend.

Titelsong Like A Bird is een atmosferische, dromerige track die ons in een mistige verte doet denken aan Laurie Anderson. Like Me! en afsluiter Once In The Summer laten Zuid-Korea definitief achter zich. Het zijn heerlijke popliedjes, mooi gearrangeerd rond herkenbare melodielijnen. Once In The Summer, met de relaxte stem van gastvocaliste Daniella Fanelli, doet de zonnige titel eer aan. Het nummer in driekwartsmaat begint met een ukulele (sowieso altijd een opgeruimd geluid) en gaandeweg opent het wonderschone liedje zich als een tulp. Een nummer dat zich het best liggend in een weide laat genieten, turend naar de wolken, strootje of iets anders tussen de lippen.