#volgeBOEKt - 'Here We Go. 2 Jaar On The Road Met Danny Vera' - Nando Boers

De jaarwisseling? Die hebben we deze keer doorgebracht in het gezelschap van Nederlands grootste rock-‘n-roll-ster. Tenminste, dat gevoel hadden we toch bij het lezen van ‘Here We Go. 2 Jaar On The Road Met Danny Vera’.

Auteur en journalist Nando Boers schreef al een pak geweldige boeken over sport (voornamelijk over Formule 1, schaatsen en wielrennen), maar voor zijn nieuwste publicatie besloot hij te veranderen van koers: gedurende twee jaar kroop hij onafgebroken in het wiel van de Zeeuwse rocker Danny Vera. Die heet volgens de achterflap “doorgaans zeer gesloten” te zijn, al zegt de zanger van zichzelf dat hij best “een vrij open boek” is. Hoe dan ook, Vera liet toe dat Boers gedurende twee jaar letterlijk op de eerste rij stond tijdens enkele belangrijke momenten in zijn carrière. Bovendien mocht de auteur ook heel wat intimi van de zanger de kleren van het lijf vragen, om uit te zoeken hoe en wie Danny Vera nu eigenlijk ècht is. Het leverde vierhonderd bladzijden uitermate boeiende lectuur op.

Dat we fan zijn van Danny Vera kon u hier eerder al lezen, maar ook met Nando Boers lopen we best hoog op. Van Formule 1 hebben we (sorry, liefhebbers van mechanische sporten) niet zo veel kaas gegeten, maar zijn boeken over wielrennen hebben we echt met veel plezier gelezen. ‘Het Plan. Hoe Team Jumbo-Visma De Beste Wielerploeg Ter Wereld Werd’ (2024) stond ook in ons land (en in onder meer Duitsland en Denemarken) in de kijker, maar nog beter vinden wij zijn gebundelde rennersinterviews in ‘Ik Ben Renner’, zijn correspondentie met de onfortuinlijke Petro Horrillo (‘¡Amigo!’) en vooral ‘Op Gevoel. Een Wielerleven’, waarvoor hij met ex-wielrenner Tom Dumoulin naar plaatsen reisde die een cruciale rol speelden in diens loopbaan.

Mensen die op zoek zijn naar een biografie, waarin de belangrijkste feiten uit een carrière in chronologische volgorde worden afgehaspeld, zijn bij Boers echter aan het verkeerde adres. Evenmin is hij de man die via diepte-interviews een accuraat portret wil schetsen van de psyche van zijn onderwerp. Zijn grootste gave is daarentegen dat hij er keer op keer in slaagt – gewoon, door “erbij te zijn” - een goede klik te hebben met de persoon over wie hij schrijft, waardoor er een losse, haast amicale sfeer ontstaat en hij niet hoeft te peuteren in de ziel van zijn gesprekspartners. Door zijn ongedwongen aanwezigheid zorgt hij er wel voor dat de ontboezemingen en de sappige verhalen vanzelf – als het ware terloops – naar boven komen.

Nando Boers is behalve een sportkenner ook een groot muziekliefhebber, en wilde daarom ook wel eens het hele productieproces van een nieuwe plaat van a tot z meemaken. Dat hij daarvoor twee jaar lang met Danny Vera zou optrekken, was niet van meet af aan een uitgemaakte zaak, want hij kende de zanger immers alleen van zijn grootste hit, Roller Coaster uit 2019 (het boek ontleent zijn titel trouwens aan de eerste tekstregel van dat nummer). Pas na een optreden van Vera te hebben bijgewoond in Melkweg in Amsterdam, was hij ervan overtuigd dat dit de artiest was over wie hij wilde schrijven. Een gemeenschappelijke kennis - Frans Hagenaars van Excelsior Recordings, Danny Vera’s label - bracht auteur en zanger met elkaar in contact, al zei die laatste niet meteen “ja”.

Zelf zat Danny Vera, op dat ogenblik al één van de grootste sterren in Nederland, immers niet meteen te wachten op een boek met zichzelf als onderwerp. Maar tezelfdertijd dacht hij: “Ik heb een dochter van drie die nu nog veel te jong is om te beseffen wat er allemaal gebeurt, maar misschien vindt ze het later, wanneer ze vijfentwintig of dertig is, wel leuk om te lezen hoe het eraan toeging in de tijd dat haar vader een succesrijke zanger was.”

Het moet al snel echt geklikt hebben tussen Boers en Vera, want anders hou je een dergelijke onderneming natuurlijk geen twee jaar vol. Nando Boers was er bij wijze van spreken dan ook altijd bij: de twee spraken niet alleen geregeld af bij Vera thuis, in Middelburg, Boers reisde op de achterbank van Vera’s Mercedes ook mee naar een zestigtal optredens in Nederland, vergezelde de zanger en zijn band voor en na de optredens in de backstage, maakte mee hoe de voorbereidingen werden getroffen voor de groots opgezette concerten in de Amsterdamse Ziggo Dome, en woonde op Curaçao de demosessies en later in Middelburg de opnames bij van ‘The Way Home’. Hij was er niet alleen altijd bij, hij hóórde er ook bij, want hij werd volledig aanvaard door en opgenomen in de entourage van Danny Vera.

Tijdens de talloze gesprekken die ze onderweg voerden – en die ongefilterd worden weergegeven – leren we Danny Vera niet alleen kennen als een gedreven vakman die altijd heeft geweten wat hij wilde bereiken en hoé hij dat wilde doen, maar ook als een ongekunstelde gevoelsmens, een flapuit met het hart op de tong - wanneer alles meezit, maar ook bij tegenslagen of twijfels. Hij kent de mensen met wie hij samenwerkt door en door (en omgekeerd), is ongelooflijk loyaal, maar durft ook wanneer dat nodig is – hij is ten slotte de eindverantwoordelijke, wiens naam de hoezen en de affiches siert – ongezouten zijn mening te geven, zonder dat daarbij diepe wonden worden geslagen. Zijn muzikanten weten wel hoe hij in elkaar zit, en niet zelden worden zulke momenten al gauw ontmijnd door een grap of een droge opmerking die iedereen weer met beide voeten op de grond zet.

Toch is ‘Here We Go’ véél meer dan zomaar een logboek van twee jaar mee de hort op gaan met ’s lands beroemdste rocker. De verhalen die zich afspelen in het nu – de festivals, de grote concerten, de opnames van de nieuwe plaat – zijn amusant en zeer leerrijk, maar wat dit boek doet uitstijgen boven het gemiddelde muziekboek zijn de gesprekken die Nando Boers voerde met de mensen die Danny Vera al heel lang kennen, vaak al van bij het prille begin, en met veel warmte over hem vertellen. Nu is hij een ster, maar dat is heel lang heel anders geweest. Jarenlang werd hij zelfs in eigen stad weggezet als een outsider en een risee (wie draagt er nou zo’n kapsel en zulke kleren?), die muziek maakte waar mensen al lang niet meer naar luisterden, zodat hij – een nummer 1-hit in Turkije ten spijt – dan ook meer dan eens optrad voor zo goed als lege zalen en pleinen. Vandaag speelt hij nog steeds dezelfde muziek, met hetzelfde kapsel en in dezelfde kleren, maar zijn bijna al zijn concerten - hoe groot ook de zaal - in een wip volledig uitverkocht.

Alleen al het pakkende, beklijvende eerste deel van ‘Here We Go’ - over die moeilijke start, de tegenslagen die hij kende in zijn jonge jaren, maar ook over zijn veerkracht en onverzettelijkheid – maakt dat dit boek zijn geld meer dan waard is. In die jaren werd dan ook de basis gelegd van wie Danny Vera nu is, en zoals we hem leren kennen in de drie andere delen: iemand die weet wat hij wil en door zijn eigen lijn te volgen vandaag eindelijk succesvol is, maar ook zeer goed beseft dat het morgen allemaal weer voorbij kan zijn. Het maakt ook dat het succes hem niet heeft veranderd, want net door die lange en moeilijke weg weet hij zichzelf best te relativeren. Bovendien is hij altijd zeer menselijk, dankbaar en toegankelijk gebleven; tegenover zijn fans, maar vooral ook tegenover de mensen die hem al die jaren hebben vergezeld en trouw zijn gebleven tijdens zijn muzikale reis richting de top.

Als er één ding is dat we onthouden van dit boek, dan is het wel dat er achter die glimmende kuif, dat fijne snorretje en die opvallende pakken al meer dan dertig jaar dezelfde persoon schuilgaat: Danny Polfliet uit Middelburg, die houdt van liedjes schrijven en hoopt dat er ergens iemand zal zijn die hij met die liedjes weet te raken. Maar ook: iemand die elke dag probeert de beste versie te zijn van zichzelf, voor zichzelf en voor de mensen rondom hem.

‘Here We Go. 2 Jaar On The Road Met Danny Vera’ is een ontroerend, hartverwarmend en humoristisch boek, dat we iedereen die houdt van muziek én van authentieke persoonlijkheden dan ook van harte aanbevelen.