Sïan Able - Tearskin

Op de volgende muziekquiz kan je aan je ploeggenoten vragen: "Noem me drie zingende drumsters uit eigen land."

Veel kans dat ze Isolde Lasoen en Stefanie Mannaerts van Brutus kunnen noemen, maar de naam Sïan Able zal wellicht niet vallen. En de vlag "drumster" dekt eigenlijk niet volledig de lading. Able omringt zich met een heel arsenaal aan instrumenten met naast drumpads, bekkens en floortom ook synths, basdrum en... bokszak. Dat levert een heel eigen sound op zoals je kan ontdekken in nieuwe single Tearskin.

Het nummer mikt op de onderbuik en het dierlijke instinct. Het is een nummer dat de duisternis recht in de ogen kijkt om er niet langer bang voor te zijn. Woede is hier een bron van energie en verbeelding een vechtsport (vaak tegen jezelf). De grommende synths en electrobeats verhogen de urgentie.

In de tekst heeft Able het over een gevoel van verstikking. Haar huid is als een gevangenis, een cocon die moet opengebroken worden om een nieuwe identiteit aan te kunnen nemen. Als zwachtels die te strak rond een pas genezen wonde zijn gewikkeld en die moeten worden weggeknipt zodat ze terug als een veerkrachtiger en zelfverzekerder strijdster het leven verder kan zetten.

Tearskin is de voorbode van een nieuw album van de Brusselse. Wordt dus vervolgd...

P.S. Karen Willems rekenen we ook juist op de quizvraag.