Zita Swoon - Big Blueville
Bang distribution
Tom Weyn — 8 november 2008
In maart vorig jaar bracht Zita Swoon haar vierde volwaardige album ‘Big City’ uit, al is het met al die speciale releases nogal moeilijk bij te houden. Door veranderingen bij hun label in Frankrijk kwam de plaat daar onverwacht niet uit. Terwijl de groep al in de studio zit om nieuwe songs op te nemen, startte de samenwerking met een ander Frans label. Stef Kamil Carlens en co besloten het dan maar over een ander boeg te gooien en zo ontstond ‘Big Blueville’.
Aanvankelijk ging ‘Big Blueville’ dan ook enkel uitkomen in Frankrijk, maar omdat het toch een zo goed als nieuwe release betreft, worden er ook in de Benelux vijfduizend exemplaren van verspreid. Hoeveel er daar ondertussen nog van overschieten, zouden we niet kunnen zeggen. We weten wel dat u best verdomd snel op zoek gaat naar deze plaat, want dit is meer dan een collector’s item.
De afsluiter van ‘Big City’, het prachtige Infinite Down, is hier gepromoveerd tot opener en ligt in de lijn van de openers van de vorige platen, met andere woorden: gemoedelijk. Ook vier andere nummers vanop ‘Big City’, niet toevallig de beste, haalden het. Zowel de versies van I Feel Alive in the City, Je Range en het uitbundige Everything Is Not the Same doen telkens terugdenken aan de sfeer van het liveproject ‘A Band in a Box’. De sfeer die op die sublieme plaat heerst, is ook op deze plaat terug te vinden. Dat zal wellicht veel te maken hebben met het feit dat Zita Swoon deze nieuwe versies in achtenveertig uur tijd opgenomen heeft.
Enkel de ingekorte versie van het nochtans fantastische L’Opaque Paradis, weet ons niet echt te bekoren. Waar het op ‘Big City’ een beest van een nummer is, wordt het hier afgedaan als een te eenvoudig niemendalletje. Verder vinden we ook nieuwe versies van twee onbekende oude songs terug: People Can’t Stand the Truth (van een balletvoorstelling) en Giving Up the Hero (van de filmsoundtrack ‘Sunrise’).
Het meest enthousiast zijn we echter over de nieuwe nummers. Looking for a Friend wordt gedragen door een eenvoudig pianolijntje en vormt samen met het frivole Josieanna het absolute hoogtepunt van ‘Big Blueville’. In Quand Même Content, maar vooral in de eerder genoemde afsluiter Giving Up the Hero, wordt nog maar eens duidelijk dat de sound van Zita Swoon grotendeels bepaald wordt door de engelenstemmen van zangeressen Eva en Kapinga Gysel.