Wolf Parade - Apolgies To The Queen Mary

Canada zendt zijn zonen uit. Na de reeks prachtige platen die in de voorbije maanden van Canadese artiesten verschenen (denk maar aan Arcade Fire, Final Fantasy, The Constantines, Xiu Xiu) en de bijbehorende concerten, is het nu de beurt aan Wolf Parade. In indie-kringen worden zij getipt als the next big thing, en dat bewijzen ze nu met 'Apologies To The Queen Mary'.

Op hun debuut Apologies To The Queen Mary brengen deze zelfverklaarde "shirtless Huns, brought by the stinking winds of Western Canada" een intrigerende mix van vele stijlen. De lo-fi synths van The Unicorns, de vinnige ritmes van Modest Mouse, hier en daar een Shins-gitaar, de zang die nu eens doet denken aan een dronken Pete Doherty, vervolgens aan Alex Kapranos in een vrolijke bui, en dan evengoed weer aan een snipverkouden Ryan Adams. Het is er allemaal, versmolten in n eigen, o zo typische Wolf Parade-stijl. Diepgaand en serieus, en toch catchy als geen n. Een vreemde maar erg smakelijke cocktail, en verslavend op de koop toe.



Luister bijvoorbeeld maar eens naar Fancy Claps (pas op voor instant-ADHD) of We Built Another World (een springerig en vrolijk ritme verbergt een droevige tekst). Gelukkig kan het ook rustig. Dinner Bells is bijna een goede oude slow, maar dan mt geloofwaardigheid, terwijl Modern World een rustig voortkabbelende pseudo-protestsong is. De overige liedjes slaan niet zo zeer in als een bom, maar ze besluipen je langs achteren wanneer je 'Apologies To The Queen Mary' vaker beluistert.



De absolute killer-song op deze cd is ongetwijfeld I'll Believe In Anything, dat begint met een zweverig elektronisch deuntje maar zich naar het einde toe ontpopt tot een waar anthem. Ook This Heart's On Fire kan tellen als afsluiter. 'Apologies To The Queen Mary' zal groeien in uw cd-speler, net als Wolf Parade de laatste tijd gegroeid is. Het is opmerkelijk dat de oudere songs op deze plaat beter uit de verf komen. De echte fans zullen wellicht zweren bij de originele versies, maar geen paniek: wie Wolf Parade nog niet kende van de vroeger verschenen EP's, zal weinig verschil merken.



Wolf Parade bewijst op 'Apologies To The Queen Mary' wat ze ook op hun zelf uitgebrachte EP's al bewezen: Wolf Parade is niet zomaar "dat nieuwe groepje uit Canada". Het is dan ook niet verwonderlijk dat er reeds een kleine hype rond hen hangt. Op album lijken ze alleen maar beter te worden, als ze dat nu nog bevestigen tijdens een tournee door Europa, dan zijn we helemaal tevreden.