The Whip - X Marks Destination
Pias Records
Tom Weyn — 8 november 2008
Enkele weken geleden zagen we The Whip een klasseconcert geven voor een zo goed als lege Ancienne Belgique. Afgaand op dat concert en hun debuut ‘X Marks Destination’ voorspellen we dat dit jonge viertal uit Machester deze zomer één van de hoogtepunten van Pukkelpop wordt.
Toen we voor de eerste keer de single Trash hoorden, waren we onmiddellijk verkocht: catchy elektropop die gemakkelijk in het oor ligt. We verstaan dan ook niet dat het nummer niet al wekenlang grijsgedraaid wordt op Studio Brussel, want het heeft er het potentieel voor. Die single geeft onmiddellijk een beeld van de rest van hun debuut ‘X Marks Destination’: catchy, maar toch voorzien van de nodige weerhaken. Origineel en toch weer niet, slim maar toch eenvoudig.
Dat laatste vertaalt zich niet alleen naar de muziek, maar ook en vooral naar de teksten. Semi-poëtische schrijfsels treffen we hier dan ook niet aan. Zo bestaat de tekst van Trash uit niet veel meer dan“I wanna be trash” en die van Fire uit "I can feal the heat” of “Throw it all in the fire”. Zinsneden als dit worden gemiddeld een twintigtal keer herhaald maar gaan, vreemd genoeg, op geen enkel moment vervelen.
The Whip kreeg al lofbetuigingen van onder meer Crystal Castles en Simian Mobile Disco, namen die voor zich spreken in het huidige elektrolandschap. Maar The Whip is meer dan alleen elektro: we horen een flinke geut pop, heel wat dance en zelfs disco house en rock. Dichter bij huis zouden we dan ook de vergelijking met Goose kunnen maken. De nummers op ‘X Marks Destination’ zijn dan ook stuk voor stuk floorfillers van formaat: geen kat die onbewogen kan blijven op de tonen van Save My Soul, Divebomb of het werkelijk sublieme Sister Siam.
Waarom we juist zo wild zijn van Danny Saville, Lil Fee (de Britse Isolde Lasoen als u het ons vraagt), Nathan Sudders en Bruce Carter valt moeilijk te zeggen. Zoals reeds eerder gezegd, is het allemaal niet bijzonder origineel en bij momenten lijkt het zelfs iets té gemakkelijk om goed te zijn. Na een eerste luisterbeurt ben je dan ook ofwel helemaal verkocht ofwel zet je de plaat nooit meer op.