The Go Find - Everybody Knows it's Gonna Happen Only Not Tonight
Morr Music
Sanne De Troyer — 22 februari 2010
‘Everybody Knows it’s Gonna Happen Only Not Tonight’ is een mondvol en doet in eerste instantie denken aan de zoveelste flauwe I Know What You Did Last Summer-horrorprent. Maar niets horror! Denk eerder in de richting van vrolijke popdeuntjes, weemoedige orgelriedeltjes en de sobere stem van Dieter Sermeus. Jawel hoor, die ellenlange titel is niets meer of minder dan de naam van het derde studioalbum waar The Go Find zopas mee naar buiten kwam en dat gesierd wordt door een pak verfijnde popsongs met hier en daar een vleugje electronica.
Sermeus heeft door de jaren heen een hele schare muzikanten en gaststemmen rondom hem verzameld. Dat maakt dat de songs tegenwoordig warmer en voller klinken. Maar op de titeltrack is ook meteen te horen dat de gezellige soberheid van weleer terecht behouden blijft, inclusief de soms kitscherige synths en de frisse poppy deuntjes die ook een song als It’s Automatic opleuken. Op Love Will Break Us Up is het dan weer de speelsheid van het orgeltje en Sermeus’ dromerige stem die de volle aandacht trekken.
Sermeus heeft -zo bewijst de albumtitel al een beetje- duidelijk te kampen gehad met de perikelen van die zogenaamde overstap op tram drie. Hopen op wat nog komen zal, wachten op wat misschien – wie zal het zeggen - komen moet en weten dat het niet op dit eigenste moment zal gebeuren. Vandaar waarschijnlijk ook de portie melancholie die verscholen zit doorheen het album. Orgeltjes blijken voor dat soort atmosfeer trouwens hét instrument bij uitstek. Ze maken het melancholische plaatje compleet en dat is niet anders in Lottery Man, een song die bulkt van de energieke melodietjes. Maar het orgeltje komt evengoed van pas in een triest nummer als Stay, dat enkele momenten later overdonderd wordt door een portie psychedelica. De caleidoscopische taferelen kan je er zo bij denken.
One Hundred Percent is dan weer een pareltje van een duet, waarin de stemmen van Sermeus en nieuw talent Karo het tegen elkaar lijken op te nemen om uiteindelijk in elkaar te versmelten. Het is trouwens niet het enige geslaagde duet op dit album. In Just a Common Love gaan de stemmen van Sermeus en Lies Lorquet (Mintzkov) de confrontatie met elkaar aan.
Het lichtvoetige karakter van vroegere The Go Findsongs komt volledig terug in het speelse Cherry Pie, dat overstelpt wordt door lentedeuntjes en vrolijke stemmetjes. Wat had je ook verwacht van een nummer met een titel om van te smullen? Op Heart of Gold wordt nog even plaatsgemaakt voor een portie donkere tristesse, maar ook hier is er weer plek voor enkele zonnestraaltjes dankzij het luchtige xylofoontje dat zachtjes weerklinkt op de achtergrond.
The Go Find gaat verder op het vroegere elan, waardoor de muziek nooit echt heel spannend wordt. Maar dit album vermengt meer dan voorheen de soberheid met het speelse en dromerige karakter waaraan The Go Find altijd zo schatplichtig geweest is. En het is net die combinatie die van – we nemen nog een laatste keer een grote hap adem - ‘Everybody Knows it’s Gonna Happen Only Not Tonight’ een uitstekend plaatje maakt dat bijvoorbeeld de perfecte soundtrack is tijdens die ochtends waar opstaan allesbehalve prioriteit is.