The Bloodhound Gang - Hefty Fine
Universal Records
Kris Hadermann — 8 november 2008

Ze hebben ons lang op onze honger laten zitten, maar na vijf jaar met andere zaken (God weet wat) bezig geweest te zijn is The Bloodhound Gang weer klaar voor de wereld. De “boobies” van de man op de cover en “vet en sexy” als titel zeggen in feite al genoeg: ze zijn helemaal niets veranderd.
Superkort en met een knipoog naar Eminem zet Jimmy Pop meteen de sfeer voor een goeie 40 minuten lachen en rocken. Net als op hun vorige album (toen met I hope you die), is ook nu het eerste echte lied al meteen een voltreffer. Rockend als de beesten en op typische manier ingezongen door mijnheer Pop. Met de nieuwe single Foxtrot Uniform Charlie Kilo ,of kortweg het Engelse woord voor de productieve daad en I’m the least you can do breien ze daar een verrukkelijk verlengstukje aan. Hun succesformule doet het dus nog steeds: electro-beats vastplakken aan simplistische, maar oh zo lekker klinkende gitaren en de droge stem van de man wiens naam nu al twee maal in een paragraaf staat.
Halfweg krijg je die man nog eens te horen via zijn gsm. Nu zingt hij echter niet met zijn mond maar met een holte die zich wat lager situeert. Je hoort namelijk hoe de man worstelt met zijn spijsverteringsstelsel. Ralph Wiggumvoert je dan terug naar iets muzikalere oorden. In dat nummer hangt “the gang” gewoon een aantal citaten van dat Simpson-personage aan elkaar, alweer begeleid door het monotone riffwerk. Toch mogen we niet zeggen dat elk nummer hetzelfde klinkt. Er zit ook een buitenbeentje bij dat de al even merkwaardige naam Uhn tiss uhn tiss uhn tiss meekreeg. Je kan die song sterk linken aan The Bad Touch: geen rockende gitaren meer en de beats die het commando overnemen. Ook nu sluit een soort hidden track het album af: een stem zegt iets in de aard van “no fucking hidden track shit”, maar dat kan gerust iets helemaal anders zijn, het werd niet opgenomen in de lyrics in het boekje.
Het zijn net die lyrics die dit album zo hilarisch maken, muzikaal is het allemaal zo simplistisch. Maar als je op simpele manier een breed publiek rondom je kan scharen zou het dom zijn om dat niet te doen. Daar zullen ze met ‘Hefty Fine’ opnieuw glansrijk in slagen!
