Thao - We Brave Bee Stings And All
Konkurrent
Mieke Meskens — 8 november 2008
Neen, het is niet Thou of DAAU, maar Thao waar het hier over gaat. De eerste indruk laat vermoeden dat het een jonge knaap is die ‘girlie’ songs brengt, maar als je goed luistert, ontdek je een rauwe en tegelijkertijd zachte meisjesstem die luchtige folk brengt uit de wereld van Belle and Sebastian.
Ze is geen Kill Rock Star, zoals de naam van haar platenlabel luidt, maar een eenzame ster uit San Fransico die ontdekt wordt door haar voorbeeld Laura Veirs en in wiens muziek je invloeden vindt van Cat Power en de jonge Sinead O’ Connor. Met slechts één gitaar en veel eigenzinnigheid slaagt ze erin je mee te nemen op een idyllische droomreis. Als je aandachtig blijft tenminste, want haar muziek verdwijnt nogal snel naar de achtergrond.
Hoewel de tekst van Beat bitter smaakt, is de muziek meteen vrij opgewekt en vrolijk. Thao Nguyen is nu eenmaal een vrouw vol tegenstellingen. Als we nadien aanschuiven aan de Big Kid Table denken we even aan The Thrills, die zich op hetzelfde folkrockterrein bevinden (vandaar de verwarring met de knaap).
We zwemmen in een ijltempo door Swimming Pools en komen terecht bij Yes So On And So On, een lied dat het motto van Thao helemaal samenvat: grossieren in eenvoud. Na We Go ben je verwonderd dat het allemaal al voorbij is. De geplande droomreis wordt een verrassende shorttrip van 35 minuten doorheen haar levendige fantasiewereld.
We zwemmen in een ijltempo door Swimming Pools en komen terecht bij Yes So On And So On, een lied dat het motto van Thao helemaal samenvat: grossieren in eenvoud. Na We Go ben je verwonderd dat het allemaal al voorbij is. De geplande droomreis wordt een verrassende shorttrip van 35 minuten doorheen haar levendige fantasiewereld.
Het album bevat allemaal unieke nummers waar toch een rode geluidsdraad door te trekken is. Wie het geheel doorheeft, luistert eerder naar het grote aangename achtergrondverhaal. Mensen die dieper graven, horen de subtiele verschillen in melodie en kennen elke song een aparte sound toe door de verschillende bezettingen. Dat dubbelperspectief geeft deze plaat nu net het ‘ietsje meer’ waardoor ze blijft boeien.
Mevrouw Nguyen is een persoonlijkheid die we in het oog moeten houden. Haar plaat mag dan wel terughoudend en subtiel genoemd worden, daardoor zou ze juist intense liveshows moeten kunnen brengen. Een intiem bevestigend voorsmaakje vind je alvast op haar MySpace (of wat dacht u dan). Voor het helderblauwe, waarschijnlijk koude, water brengt ze met haar gitaar, gezellige muts en gesloten ogen ietwat warmere songs die soms een gevoelige snaar kunnen raken. Net als het Thao niet mag uitsterven als unieke taal in Taiwan, mag dat ook met meiden van dit kaliber zeker niet gebeuren. Folkrockladies, kom op voor jezelf en toon meer van dat!