SUNN O))) - SUNN O)))

Eind 2025 kregen we al een voorsmaakje van nieuw SUNN O)))-werk met de 12”-vinyluitgave 'Eternity's Pillars b/w Raise the Chalice & Reverential'. Het was al sinds het album 'Pyroclasts' uit 2019 geleden dat er nog nieuw materiaal van het Amerikaanse duo onze richting uitkwam. En ja, eindelijk dreunt hrt tiende, titelloze album door de speakers. Het harde werk, het geduld en de talloze interessante samenwerkingen van Stephen O’Malley en Greg Anderson (met onder andere Hildur Guðnadóttir, Attila Csihar (Mayhem), singer-songwriter Scott Walker en multi-instrumentalist Steve Moore) hebben SUNN O))) duidelijk geen windeieren gelegd. De populariteit nam bovendien sterk toe, mede dankzij de legendarisch luide livesets.

SUNN O))) keert terug met een album waarop O’Malley en Anderson als duo de grenzen van de typische zware, atmosferische stijl nog dieper verkennen. Deze keer zijn er geen externe muzikanten betrokken bij de instrumentatie. De experimenteel gestuurde ervaringen van de recente duo-optredens (zonder extra medewerkers) hebben de creativiteit van beide heren duidelijk aangescherpt. SUNN O))) gaat op dit album nog intenser om met het beheersen van traagheid. Opvallend is hoe de grommende gitaardrones worden verpakt in een etherische vorm van controle. Het onmiskenbare geluid blijft overeind, maar wentelt zich in een gedetailleerde, duistere klankcapsule.

De zes uitgesponnen composities — het album klokt af op net geen tachtig minuten — vragen de nodige absorptietijd om volledig tot hun recht te komen. Subtiele veldopnames van kabbelend water en fragiele pianofragmenten worden spaarzaam toegevoegd aan de trage dronegolven. Maar de ijle gitaren blijven dominant met zowel ingetogen als huiverende snaarresonanties. SUNN O))) knipoogt bovendien sonisch naar de legendarische Britse blackmetalpioniers Venom met de track Does Anyone Hear Like Venom? En toch blijven we na meerdere luisterbeurten met een zekere honger zitten. Naar ons gevoel blijft SUNN O))) te veel hangen in repetitieve lussen van grommende snaartexturen, waardoor de meeslepende diepgang (zoals die op nummers als Big Church (Megszentségteleníthetetlenségeskedéseitekért) te horen is) hier grotendeels ontbreekt.

SUNN O))) levert een minimalistisch dronemetalalbum af dat ons net niet volledig weet te overtuigen, maar dat trouwe fans zonder twijfel met smaak zullen verslinden.