Stuart A. Staples - Leaving Songs
Beggars Banquet Records Ltd
Davy Smet — 8 november 2008
In de gedroomde setting van een ouderwetse Chesterfield, stevig rokende pijp en goed gevuld glas whisky luisteren we aandachtig naar het nieuwe album van (ex-)Tindersticksfrontman Stuart A. Staples. We zakken wat dieper weg, sluiten onze ogen en denken plots: wat is het leven van een recensist toch gelukzalig. De reden van dit zevende-hemel-gevoel is een puik plaatje, dat verslavend blijkt te zijn en waarvan sommige nummers zelfs het niveau van ouder werk halen. Vaak moet een mens met minder tevreden zijn.
Met ouder werk bedoelen we natuurlijk het melancholische Tindersticks dat nooit echt helemaal gesplit is. Er was enkel nood aan een pauze, een soort van ademruimte. Omdat stilzitten zijn dada niet is, verwende Stuart A. Staples ons vorig jaar met zijn eerste soloplaat 'Lucky Dog Recordings 03-04'. Het geluid was kaler dan we gewend waren, maar de tristesse bleef aanwezig. Op 'Leaving Songs' gaat hij op dit elan verder, en tilt hij het niveau zelfs nog een tikkeltje hoger. Tien weloverdachte pareltjes die handelen over "verlaten" krijgen we geserveerd, waarvan de teksten (nog steeds) van primordiaal belang zijn. Meer nog, deze nieuwe "vertelseltjes" kunnen zich zelfs meten met het beste van Tindersticks' werk.
Samen met Mark Nevers van Lambchop werd in Nashville de basis gelegd en deze invloed is er aan te horen. Toch blijven het nog steeds luisterliedjes om bij weg te smelten en smachtend te luisteren naar wat er komt. De zware, baritonachtige stem van Staples blijft dominant aanwezig, maar wordt af en toe opgefrist door een rits extra instrumenten of de zachte achtergrondstem van Gina Foster, zodat ze nooit te zwaarbeladen klinkt. Zo komen in Goodbye To Old Friends halfweg speelse blazers de song extra schwung geven, terwijl Gina op de achtergrond voor rust en kalmte zorgt. Een ware prachtsong en de woorden "I say goodbye to old friends" vertellen onomwonden waarover deze plaat gaat. De lapsteel en akoestische gitaar in Which Way The Wind en This Old Town bieden verder eveneens een duidelijke meerwaarde.
Toch komt de plaat pas echt tot ontbolstering dankzij Maria McKee en Lhasa De Sela. Elk maken ze in een duet met Staples duidelijk waar hij echt goed in is: een song schrijven waarmee zijn stem in harmonie komt met die van een vrouw. Wanneer De Sela That Leaving Feeling aanheft met "Is that your heart talking?" gunnen we haar een innig erkenningsapplausje en bij "We all have dreams of leaving/We all wanna make a new start" zit het er meteen pal op qua tekst. Dat McKee met zinssneden als "I get tired of travelling/Sometimes I wanna go home" meer dan haar duit in het zakje doet, bewijst dat dit klassedames zijn die Staples meer dan keurig begeleiden op zijn eenzame tocht, home.