Simian Mobile Disco - Attack Decay Sustain Release
Wichita Recordings
Koen Van Dijck — 8 november 2008
Het moet niet makkelijk zijn wanneer je uiteindelijk een hit gescoord hebt. Het publiek verwacht daarna nog méér hits. Daar heeft Simian Mobile Disco weinig problemen mee, want ze weten wat scoort op de dansvloer. Na de versie die Justice maakte voor Never Be Alone, de originele versie was van hun ondertussen dood verklaarde indiegroep Simian, smeten ze ons om de oren met Hustler, Tits & Acid en het onweerstaanbare It’s The Beat. Met minstens evenveel spanning als naar het einde van de regeringsvorming, keken wij uit naar ‘Attack Decay Sustain Release’.
Het zwaarste geschut krijg je op het eerste deel van het album. Opener Sleep Deprivation start als een clubtrack van tien jaar geleden. Op de strakke monotone baslijn en knisperende filter-effecten begin je spontaan op en neer te wippen. Na een minuut gaat het nummer over in een elektrokraker waar onze haartjes rechtop van gaan staan. Pure feel-good-o-wat-is-de-wereld-mooi-techno-rave.
Bij het tweede nummer komen we wel snel de salontafel terug afgekropen. Niet dat we I Got This Down niet kunnen appreciëren. Mooie synths, funky melodie en een leuke breakbeat, maar het nummer neemt heel wat gas terug. Gelukkig worden we snel weer het meubilair opgejaagd door “ti tititi tititi It’s The Beat”. Wie afgelopen zomer een festivalweide kon oplopen zonder dit nummer door de strot geramd te krijgen was ofwel potdoof of zich van niets meer bewust. Wist je trouwens dat zangeres Ninja van The Go! Team dit nummer van vocalen voorzag?
Hustler verklaart de oorlog aan de muurbloempjes. Toch hebben wij dit altijd een benauwd nummer gevonden. Vooral door de tekst (“Yeah, I'm a hustler baby, That's what my daddy's made me “) en de donkere en agressieve sound. Maar dat het als een bom werkt op de dansvloer, ontkennen we niet. Tits & Acid stuitert en bliept alle kanten op. Verknipte vocalen, chaotische hoogtepunten,… dit moet het lievelingsnummer van Para One zijn. Wat ons betreft het beste nummer op het album.
Dat Mr. James Shaw en Mr. James Ford wat hebben opgestoken uit hun tijd bij Simian hoor je aan nummer als I Believe en Love. Het zijn echte songs met een echte songstructuur. Wel zullen beide nummers geen brokken maken zoals de andere dat al deden. Al zou Love nog wel een hitje à la Chromeo kunnen zijn. Ook tracks als Hotdog en Wooden zijn geen slechte nummers, maar er van rechtspringen doen we niet.
Spijtig dat Simian Mobile Disco het niveau van de eerste vijf nummers niet het hele album volhoudt. ‘Attack Decay Sustain Release’ bevredigt ons maar half, maar met veel plezier selecteren wij onze favoriete nummers, zetten ze op repeat en toveren onze living om tot balzaal. Changer!