Sick Sad World - Deuil(s)
Eigen beheer
“An immersive journey into grief and darkness, for fans of Amenra, Cult Of Luna, The Ocean”? Laat maar komen! De introductie van ‘Deuil(s)’, het nieuwe album van het Franse Sick Sad World spreekt boekdelen en laat maar weinig aan de verbeelding over. Een eenenveertig minuten durende conceptplaat over het vijfstappig rouwproces, ideaal voor een blue monday.
Vijf stappen, vijf songs. Geen gezever, geen gezeur, gewoon een mokerslag van jewelste. Denial bijt de spits af en je voelt meteen de pijn snijden doorheen de akkoorden en de strot van de zanger. Een verwoestende opener, ideaal voor het zwaardere headbangwerk. Met Bargaining zit er iets meer hoop in de melodieën, mede door de cleane vocals, die gek genoeg doen denken aan Tijs Vanneste ten tijde van Oceans Of Sadness. What’s in a name?
Alle hoop gaat weer verloren in Depression. De productie van het album geeft de emoties een extra boost, vooral dan de kracht waarmee de snaredrum inbeukt. Men begint zich af te vragen of dit met een persoonlijk verlies te maken heeft. Het geheel klinkt daarvoor iets te oprecht. De live ervaring van ‘Deuil’ moet dan ook iets unieks zijn, ongetwijfeld in dezelfde lijn als een Amenra-show.
Bij Anger gaan alle remmen los. Hier gaan we meer de post-black metal-richting uit, vergelijkbaar met wat The Ocean deed op Pleistocene. Ook dit is een heel stevige song met een knappe opbouw halverwege. Opnieuw hoor je de pijn, het verdriet en de hulpeloosheid naar boven komen. Het einde, waarbij de heren van Sick Sad World in de ziel laten kijken, is hartverscheurend. Afsluiten doet de band met Acceptance, dat met de tien minuten speeltijd flirt. Het zou voor een positievere noot kunnen zorgen en de opzwepende riff richting einde doet de hoop enigszins terugkeren, maar toch blijf je verwaasd achter.
‘Deuil(s)’ is een heel erg donkere trip naar de diepste emoties van de Fransen, maar het wordt bijzonder knap uitgevoerd. Een verfrissend natuurlijke klank met enorm veel power zorgt ervoor dat je aan je speaker genageld zit om je te laten overspoelen door deze vijf songs.