Seth Lakeman - Freedom Fields
Relentless
Tom Weyn — 8 november 2008
Vorig jaar werd over het kanaal de dertigjarige Brit Seth Lakeman de hemel ingeprezen en werd hij aanschouwd als de redder van de folk. Een nieuwe rijzende ster in de folkwereld. Hij werd genomineerd voor de prestigieuze Mercury Music Prize en werd door menig gereputeerd muzikant in de armen gesloten. ‘Freedom Fields’ is Lakemans derde worp en zou de bevestiging van dat succes moeten zijn.
De muziek werd Seth Lakeman al van kleins af aan ingelepeld. Hij reisde mee met zijn ouders en broers in een muzikaal gezelschap onder de naam The Lakeman Brothers. Het was ook toen dat hij de traditionele folkmuziek ontdekte én de populairdere groepen als AC/DC. Later zou hij in de groep Equation belanden maar die was geen lang leven beschoren. Lakeman belandde bijgevolg op zijn eigen poten, richtte een platenlabel op en begon onder eigen naam op te nemen.
Op ‘Freedom Fields’ vinden we verhalen over liefde, mysteries en conflicten terug, de meeste van de hand van Lakeman zelf, afgewisseld met enkele traditionals. Die laatsten, bijvoorbeeld White Hare, worden afgewisseld met modernere thema’s, zoals in King & Country waarin het verhaal verteld wordt van een vrouw die alleen achterblijft en gedwongen wordt de dagen af te tellen tot wanneer haar man terugkeert van de oorlog: "The wind blew in a few small drops of rain / She followed them ‘til her tears ran down again / I’ll do as much as any young man may / Please don’t sit and mourn I’ll come back rich and brave". Een thema van alle tijden.
Daarmee is onmiddellijk het sterkste punt van deze plaat aangehaald, namelijk de teksten. Muzikaal is het voor ons soms iets te monotoon, zelfs na talrijke luisterbeurten kunnen wij nog steeds niet alle songs uit elkaar houden. Er zijn uiteraard wel enkele uitschieters, zoals Lady of the Sea, 1643 of Childe the Hunter maar toch vinden wij in deze muziek niet dezelfde spitsvondigheid terug als bij pakweg Richard Thompson, met wie Lakeman talloze keren vergeleken werd. Ons deed het eerder denken aan een meer georchestreerde Luka Bloom.
Te oordelen aan zijn prestratie vorig jaar op het grote podium van Folk Dranouter is Seth Lakeman vooral gemaakt om zijn muziek live te brengen. Daar zagen we een enthousiaste, professionele en bijzonder aanstekelijke set waarin de zanger/violist en zijn groep de muziek met een ongelofelijke overtuigingskracht naar voren wisten te brengen. Dan bleek des te meer dat Lakeman een aanstormend talent is zowel op vocaal vlak als op zijn viool waarop hij als een ware virtuoos tekeer ging. Op plaat vinden wij dat alles in mindere mate terug en dat is een jammerlijk feit aangezien wij ervan overtuigd zijn dat er meer schuilgaat in dit nieuwe gezicht van de Britse folk.